Klaar om te koken

Er liggen nog zoveel schrijfsels te wachten om geschreven te worden: over marmelade & pie van moemoe, over eigen chocolate nut cookies, over verjaardagsfeestjes, over veggie bolognaise sauzen… en nog honderd én één andere ideeën die iets minder kant & klaar zijn maar die al wel in mijn hoofd zitten… maar het is allemaal een beetje hectisch de laatste tijd door de b&b, door kindzorgen en daar bijhorende afspraken, door dingen die afgewerkt moeten worden op school, door geweldig leuke avonden zoals de show van Herman Van Veen (een must do, genoten van het begin tot het einde) maar vooral door Paula. Wie me een beetje volgt op instagram – soms vraag ik me weleens af of hier echt heel veel andere lezers zijn of dat dat echt bijna één op één is – weet dat we de laatste tijd veel vaker de trip naar beneden ons land maken en dat daar een goede reden voor is: binnen een dikke week zetten we er ons bedje op én daar komt veel meer bij kijken dan verwacht. Het is op dit moment een leeg huis: er staan geen bedden, geen tafel, geen stoelen, geen zetel om in weg te kruipen, we hebben daarnaast ook geen hout voor de nog te installeren stoof, we hebben geen flauw idee hoe de inhoud van de dozen eruit ziet na elvendertig keer verhuisd geweest te zijn en duidelijk krom staan van het vocht (oh ik hoop dat alle stafkaarten en wandelboeken, gezelschapsspelletjes en hier en daar toch wat glazen, bestek en servies het overleefd hebben) en hebben we – wij die zo goed floreren tegen deadlines – misschien toch wel wat te weinig lege gaatjes om alles in orde te brengen voor we er met de kinderen zullen overnachten… maar, één grote maar, de vloer is ondertussen gegoten en we hebben ook een keuken, twee dingen waarvan we absoluut niet wisten hoe die zouden uitdraaien maar waar we gewoon vlinders van in de buik krijgen. Kijk vooral zelf!

DSCF5277 DSCF5191 DSCF5195 DSCF5197 DSCF5215 DSCF5232 DSCF5225 DSCF5221 DSCF5199

En ja hoor de kinderen waren er bij, maar hoe beter het weer buiten, hoe minder graag ze binnen zitten 🙂 Perfecte kinders voor ginds dus, want ja soms kriebelt het harder dan gewoonlijk om toch een definitieve oversteek te maken.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged

Wees welkom in onze B&B

DSCF4837

DSCF4842

DSCF4828

DSCF4875

DSCF4882

Jaren geleden toen we besloten om ons huis dat op verbouwen stond in te ruilen voor een huis in de stationsbuurt waar nog veel meer verbouwingswerken aan vasthingen, was het grote plan om één verdiep in ons huis te reserveren voor een Bed & Breakfast, iets waar ik toen al een tijdje mee rondliep. Er kwamen in die eerste jaren wat studenten over de vloer, een beetje later ook een aantal die op Erasmus waren en waar we tot op heden nog steeds een fijn contact mee hebben, af en toe eens een gast voor een nachtje of twee maar toen viel ik uit, krabbelde ik recht en viel ik terug uit en was ik zo ver weg verwijderd van alles wat ik echt graag deed zodat die B&B even helemaal on hold moest. Ondertussen ben ik er opnieuw, met veel frisse moed en ‘grote’ inzichten, meer tijd voor mezelf en had ik nog net een duw in de rug nodig, of misschien wat hardhandiger eerder een sjot onder de kont, om er opnieuw mee te beginnen, want wat is het toch moeilijk om af en toe toch weer stappen te zetten, dingen te ondernemen waar je een beetje bang van bent, gewoon opnieuw echt vanonder je steen kruipen…
Maar kijk, ik heb nog maar net confituurtjes gemaakt, spulletjes bijeen gezocht, brood gebakken en ik weet weer helemaal weer waarom dat ooit zo een groot plan was.
We hebben altijd wel een beetje een hang gehad naar iets van avontuur, of dat nu in de vorm was van kinderen ‘kopen’ 🙂 huizen verbouwen, erop uit trekken met de kroost, plannen smeden om naar het buitenland te emigreren of te verhuizen naar ver onder de taalgrens (zelfs voor Paula er nog maar was)… Maar op een gegeven moment kruiste dit huis ons leven én bleek dat het huis te zijn waarin we wel wat dromen konden waarmaken, zoals de wederhelft die zelfstandige werd en ik die een klein beetje een B&B kon hosten, zonder dat het allemaal te serieus werd zoals je weleens ziet in programma’s als ‘met vier in bed’, maar wel één waar ik mijn interesses kon botvieren zoals koken & bakken, projectjes uitwerken als eigen stadplannetjes, posters enz…
Ik maak me geen illusies en weet ook dat er gasten zullen passeren die niet zo tof zijn, dat ik misschien eens een review ga lezen waar mijn maag  een beetje van draait (of waar ik gewoon eens goed mee zal bleiten) maar ik hou me vast aan al het andere: alle ongetwijfeld leuke mensen die we gaan ontmoeten en de hoop om weer opnieuw een beetje de wereld in huis te halen.
Wil je binnenkort dus eens een nachtje in Mechelen verblijven: één adres mét versgebakken brood en homemade confituurtjes 😊

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Tips & tricks voor een fijne brunch

DSCF4914
DSCF4923
DSCF4936DSCF4933DSCF4929DSCF4928

Elk jaar houden wij onze grote meters- en petersbrunch. Het is een traditie die ondertussen toch al een lange tijd mee gaat. Helemaal in den beginne waren we met niet zoveel, maar bij elk kind kwam er weer een meter & peter bij met hun eigen gezin én dan kan het snel doortikken als de lieve mensen in kwestie zelf ook een aantal kinderen hebben. We komen al snel aan een kleine 40 man en buiten het logistieke probleem dat zich daarbij aandient, is er natuurlijk héél veel eten nodig. Gelukkig kook ik graag en sinds ik 10 jaar geleden het brunchen als alternatief etentjes-concept heb ontdekt, laat ik er al zeker geen slaap meer voor, hoogstens wat minder omdat ik de avond ervoor graag zo veel mogelijk op voorhand klaar heb, want niets is zo stresserend om met het oog op de klok de race ertegen aan te gaan, zo’n uurtje voor iedereen in je living staat.

Ik werk voor etentjes altijd met een afvinklijstje, ofwel in Evernote, ofwel in OneNote zodat ik online nog veel kan wijzigen en kan toevoegen, op papier wordt dat anders veel te snel een rommeltje én op die maner wordt alles ook bijgehouden zodat ik altijd uit vorige edities inspiratie kan halen. Op de laatste dag print ik dat af, hang ik het op en kan ik beginnen met vakjes te kruisigen. Het gevoel dat een to-do’tje gedaan is, vinden wel meer mensen zaligmakend denk ik.

Ok, een brunch dus, ik heb een paar spelregels die ik graag deel:

  • Drank: fruitsap (vers uit het koelvak voor dat tikkeltje meer) en Cava (lekkere frisse, geen al te zware), water, melk en aanverwanten als in fristi en chocomelk, thee en koffie.
  • Soep: afhankelijk van het seizoen maak ik dat wel of niet, inde winter vaak zelfs twee soorten want dan wil iedereen zich wel graag even opwarmen. Soep is gewoon altijd simpel en lekker. Ik neem altijd een gemixte soep (kwestie van neus-optrekkerij bij de kinderen uit te schakelen) en kies een seizoensgroente. Gisteren was dat bloemkool.
  • Brood: ik maak verschillende soorten brood, bestel er bij de bakker of doe een mix van de twee. Gisteren ging ik voor Waldkornbrood, een Italiaans brood en een notenbroodje. Ik haal mijn bloem altijd in de AVEVE en ben dol op hun mixen. Voor het waldkorn en notenbrood gebruikte ik een eigen recept, maar het Italiaans kwam uit een zakje waar er enkel water bij moest. Geweldig. De bakker aan de overkant van de straat bracht (een beetje te laat weliswaar:)) sandwiches en stokbrood)
  • Een quiche: ook weer snel en simpel. Neem een kruimeldeeg uit het koelvak, kies een lekkere vulling en zet in de oven. Gisteren deed ik een quiche met geitenkaas (jak, maar ik hou van alle meters & peters die helemaal komen afgezakt en wel van geitenkaas houden, dus ik hou mijn neus gewoon toe:)) en topte er nog wat verse vijgen, salade en droge ham op.
  • Salades: ik maak graag groene salades in grote schalen.Altijd lekker zonder (juist ja) te veel moeite, het is gewoon een kwestie van de juiste smaken bij elkaar te kieperen en gretig gebruik te maken van kruiden, noten of lekkere olie. De basis is altijd sla, maar je hebt zoveel verschillende soorten: veldsla, rucola, ijsbergsla, kropsla enz… dat je daar op zich al heel goed mee kan variëren.
    Ik maakte er gisteren drie:

    • Rucola, mozzarella in stukjes gescheurd, zongedroogde tomaten, lekkere verse tomaten, geroosterde pijnboompitten en wat basilicum
    • Veldsla, witloof, appeltjes, garnalen, bieslook
    • Gemengde sla, gerookte zalm, avocado, komkommer, citroen en dille
    • Ook altijd lekker: tonijn (uit blik), sla, geroosterde paprika’s en platte peterselie
  • Eieren: ik doe ook altijd iets met eieren, soms omeletten in cupcakevormpjes, soms een tortilla, soms spek met eitjes in een grote pan, soms zachtgekookte eitjes, maar als er echt veel volk is gewoon een eiersalade en bijvoorbeeld ook een lekkere kip curry (met gebraden kip)
  • Zout beleg als in vlezekes & kaasjes: ga die gewoon halen aan het beste kraam op de markt of in de speciaalzaak. En aangezien er hier altijd gigantisch veel kinderen rondlopen voorzie ik meestal ook ballekes (soms met kriekjes).
  • Zoet beleg: ik maakte vorige week al een heleboel confituur (later daar nog meer over) maar heb ook al duo choco gemaakt en ook poepgelei staat hier op de to-do list. Ik ben gewoon een contente mens als ik af en toe eens iets kan uitproberen.
  • Je kan ook nooit zonder yoghurt en vers fruit, dus zet ik altijd een grote pot met onderaan fruit (seizoensgebonden), daarbovenop yoghurt en een bovenste laag granola, op tafel. De yoghurt beschermt het fruit van bruin worden (handig! ) en de granola geeft gewoon extra crunch.
  • Zoetigheden: tenslotte moet er iets zoets zijn zo op het einde, daarom of om de kinderen toch iets te laten eten 🙂 Ik doe vaak muffins, koffiekoekjes of cakejes, maar gisteren ging ik voor donuts (die zijn ondertussen een gevestigde waarde) en brownies. Het leuke aan het hebben van een blog is dat ik nu ook zelf die recepten hier terug kan vinden.

Van zodra er meer mensen dan je feitelijke gezin aan tafel zitten, is het sowieso extra werk, daar gaan we niet onnozel over doen, maar weet ook dat je echt niet alles zelf moet maken want de keuze voor goede ingrediënten maakt dat je eigenlijk weinig extra nodig hebt. Goeie olijfolie, smeuïge kazen, fris fruit, lekkere confituur en vers brood zijn vaak al meer dan genoeg. Gewoon eens over de markt kuieren en je neus volgen, zorgt voor een heerlijke brunch, maar als je, zoals ik, plezier haalt uit het koken en voorbereiden, dan heb je wel wat tijd nodig en liefst wat uurtjes de dag voordien. Ik maak namelijk zo goed als alles van tevoren, het enige dat ik nooit op voorhand maak zijn de salades, eventueel wel al wat mise-en-placen zoals groenten grillen of pitten roosteren, maar op de dag zelf trek ik een half uurtje voor het volk komt, mijn zakken sla open en snijd ik de groenten aan. Ik kieper alles zo maar wat bij elkaar, giet er wat olie op, kruid het af en steek er twee lepels in. Al de rest staat ofwel pakklaar te wachten in de koelkast of op een plek waar geen katten geraken (leve sleutels op deuren in een oud huis). Het enige dat ik dan nog moet doen zijn servetten, glazen, bestek en stapels borden klaarzetten, want als er meer volk komt dan onze sowieso al grote tafel kan dragen, doe ik geen moeite meer om in te dekken, dan is het gewoon ‘serve yourself & dig in’!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Week #11 Na de brunch en de voedselvergiftiging

Oh die titel klinkt slecht 🙂 Maak je geen zorgen, ik heb niemand vergiftigd op de brunch, heb dat alleen maar bij 3/4e kinderen en één van de twee katten (per ongeluk) gedaan. De boosdoener was een stukje kalkoenfilet (voor op de boterham) dat ondanks het opeten door de kat en mijn gesnuif niet door de mand is gevallen, maar waardoor afgelopen weekend de WC en de wasmachine overuren heeft gedraaid. #geenlachendkakske zeker niet omdat we onze jaarlijkse grote meters-en petersbrunch hadden. Ik ben hier dus nog maar amper uitgekookt na die brunch van vandaag of ik moet al een nieuw weekmenu samenstellen, gelukkig ging het bijzonder vlot:

  • De balletjes van linzen willen maar niet klaargemaakt worden, dus ik zet mijn linzen in voor de bolognaise van Meus, het schijnt dat die zo lekker is!
  • Stoofvlees met frietjes voor onze Jan
  • Gebakken visje met geplette aardappel en spinazie
  • Witloof met ham en kaas
  • Cannelloni met paddestoelen en prei en gouden carolus kaas (die we nog in hopen hebben van de.brunch)
  • Schorseneren met kip 

Bloemkoolsoep, ook weer een overschotje van de brunch!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

KIVV Bloemkoolburgers

IMG_6218

Je hebt van die recepten waarvan je op voorhand weet dat het alle kanten op kan, ofwel echt wel lekker, ofwel niet te vreten, en probeer dan aan tafel maar eens enthousiast te blijven en kinderen aan te sporen om leeftijdsgewijs een aantal happen te nemen.
Het is niet omdat ik dingen op mijn weekmenu zet, dat ik er zelf geen twijfels bij heb, maar ik heb nood aan afwisseling en uitdaging en door te bloggen merk ik dat ik af en toe net dat tikkeltje meer moeite doe, niets mis mee, want we kunnen er allemaal maar goed bij varen, maar soms zie ik mijn wederhelft fronsen en dan hoop ik dat alles goed komt 🙂 want iets uitproberen dat door iedereen gesmaakt wordt is tof, maar iets uitproberen waar je zelf geen fan van bent, is gewoon zonde van de tijd., maar geen zonde dus bij de bloemkoolkoekjes.

Ik volgde absoluut niet slaafs het recept, iets wat ik nooit doe als ik op voorhand een beetje twijfels heb, curry & basilicum, echt? dus ik zette het naar mijn hand.

Nodig

  • Roosjes van een kleine bloemkool
  • 3 lente-uitjes
  • Een paar goei scheppen bloem
  • Kerriepoeder
  • Verse koriander
  • 2 eitjes

Doen

  • Stoom of kook de roosjes gaar, laat ze uitlekken en stamp ze fijn.
  • Snipper de uit en voeg ze toe aan de bloemkoolprak.
  • Voeg de eitjes toe.
  • Voeg bloem toe tot je een mengsel krijgt dat niet meer te nat is en dat niet uiteen drijft eens het de pan ingaat.
  • Snipper de koriander fijn, voeg toe, kruid ook goed met peper & zout en kerrie en meng de boel. Proef en kruid indien nodig bij want anders gaat het te flets worden.
  • Verhit boter of olie in de pan en schep er hoopjes bloemkoolmengsel in, maak er burgers van en bak aan beide zijden goudbruin.

Wij aten er een tzatziki, wat couscous en frisse groenten bij en alles samen meer dan voor herhaling vatbaar!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

Kinderfeestjes: thema geocaching aka raadsels

DSCF3881DSCF3928 DSCF3944 DSCF3946DSCF4037 DSCF4060 DSCF4120 DSCF4140

Wij geocachen de laatste jaren graag en veel, het was dan ook niet verwonderlijk dat één van de grootste fanaten dat als thema voor zijn feestje als kersverse negenjarige uitkoos. Moesten ze iets groter zijn geweest, hadden we hen misschien echt met GPS op pad gestuurd, maar voorlopig werd het actieterrein in en rond ons huis gelegd.
Ik nam een satelliet beeld van ons huis en tuin (google maps), zette er een raster over en duidde er plekken op aan waar ze op zoek moesten gaan naar hints.& tips die hen dichterbij ‘de schat’ zouden brengen.
De hints & tips werden ook allemaal gecodeerd: in geheimschrift, of in rijmvorm, of met een rebus, of dmv woordzoekers waar niet alle woorden weg te schrappen vielen… Eens de schat gevonden werd, moest er nog een cijfercode gezocht worden en dat deden ze als volleerde derdeklassers met een grote staartdeling want stoepkrijt is altijd de max.
Het was een geweldig feestje, de zon zat enorm mee, het eten werd goed gesmaakt (burgers, frietjes & een ijsje) en Tuur genoot met volle teugen, maar voor het eerst in mijn feestjescarriere had ik het gevoel dat de kinderen echt aan het veranderen zijn, zo op de grens met de tienerjaren, dat er kloven komen tussen jongens en meisjes, maar ook onderling. Sommigen zijn al erg volwassen, anderen doen nog steeds niets liever dan spelen. Het is in elk geval iets om mee rekening te houden in de toekomst, blijven we deze soort feestjes doen, of gooien we het over een andere boeg? Een kleine fuif met frietjes uit koffiefilters 🙂 (onzen Tuur is wel een danserke)? Of minder kindjes, ergens naartoe gaan of een logeerfeestje houden met film & popcorn? Er zijn veel opties én over een tweetal maanden zal ik weten wat er uit de bus is gekomen want dan loopt er hier gewoon al een echte tiener in huis!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Stilaan klaar om te g(en)ieten

DSCF4618
DSCF4676
DSCF4603DSCF4599DSCF4645
DSCF4631DSCF4626

We proberen echt zo vaak mogelijk naar ons Paula te gaan, niet altijd even simpel want een weekend zit sowieso altijd snel vol met andere dingen. De laatste weken zijn we dus al dikwijls gewoon op gereden, even wat rondgekeken, dingen opgemeten, frisse lucht gesnoven en terug afgereden. Gisteren pikte het echter extra hard toen we niet even echt den bos in konden trekken, maar bijna, bijna kunnen we hier gewoon terug blijven slapen en opnieuw genieten van de rust en de stilte… kunnen we dus nu dan al even gewoon afspreken dat het in de paasvakantie mooi weer zal worden?
Voor de komende week staat alles klaar om vloer te gieten en daarna de keuken & haard te plaatsen en afgelopen week was er opnieuw hard gewerkt: de elektrieker heeft al hier en daar lichtpunten en stopcontacten gestoken, al het hout op de vloeren, plafonds en muren is geplaatst én vanaf nu kunnen we ook met vaste laddertjes tot in de mezzanines geraken en zo blijven die in ieder geval ideale verstopplekjes aangezien ik denk dat de gemiddelde mens dat toch een klein beetje bangelijk zal vinden. Ons Mies vindt ze in elk geval prachtig… ik had ze zondagochtend dus beter in een aapje dan een leeuwtje gegrimeerd 😉

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged

Weekmenu #11 201 Lentekriebels

Vorige week was ik redelijk goed begonnen maar tegen het einde was het vooropgestelde weekmenu redelijk achterhaald: veel dingen die er tussen kwamen, een black-out in Mechelen en een aantal ingrediënten die ik niet in huis had gehaald. We herhalen dus twee dingen die er vorige week opstonden maar niet in de kookpot geraakten

  • Balletjes in tomatensaus, waar liggen de linzen in de Colruyt eigenlijk?
  • Gebakken pompoen en witte vis (die had ik ook nog niet in huis gehaald, gelukkig, anders zwom die nu vaneigens terug weg denk ik)
  • Chili sin carne, guacamole, zure room en taco’s
  • Slaatje met veldsla, rucola, Boursin en zalm (ik heb de lente gevoeld en dat zullen we toch één dag in de week geweten hebben ;))
  • Cannelloni met ricotta en spinazie
  • Kippenpastei met lentegroenten op z’n moemoe’s

Binnen exact een week zal ik opnieuw in de zetel zitten, maar hoogstwaarschijnlijk redelijk pompaf omdat we volgende week zondag de grote meters & petersbrunch hebben. In mijn hoofd zit al het halve menu maar als ik zo eens rondom mij kijk, kan ik me opnieuw weer even niet inbeelden hoe we hier – als iedereen komt – een kleine 40 man (kinderen & volwassenen) te eten zullen geven, ach, uitdagingen zijn er om uitgevoerd te worden he.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

Aardbeienijs in de winter

Door de lenteprikjes die we de afgelopen dagen kregen, kreeg ik zin in ijs en de kinderen ook. Als de kinderen hun smaak mogen kiezen is het steevast aardbei, de zomer is er echter nog lang niet, dus neem ik mijn toevlucht tot de diepvries. Ik ben geen reclame aan het maken voor AH maar het moet gezegd zijn, hun doosjes met diepvriesfruit zijn gewoon erg handig, niet enkel voor een smoothie in de ochtend, maar ook voor een ijsje in de dag.

DSCF4443

Nodig

  • 400 gr aardbeien
  • 150 gr suiker
  • 1,5 dl room
  • 1,5 dl melk

Doen

  • Aardbeien met de suiker mixen tot een gladde vloeistof.
  • Room en melk toevoegen.
  • Alles in de ijsmachine kieperen of anders omroeren in de diepvries.

DSCF4474

DSCF4477

Noot: Ik kocht jaren geleden een ijsmachine in den Aldi (ik denk dat ze die daar elke zomer nog verkopen) wat een ideale kennismaking was, maar heb die jammer genoeg op 2-3 jaren tijd kapot gedraaid. Ondertussen hebben we geïnvesteerd in eentje van Magimix. Ik zeg investeren omdat het toch duur genoeg is qua aankoop, maar sindsdien komt er hier dan geen diepvriesijs meer in huis en genieten we op regelmatige basis van een vers gedraaid coupke.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Homemade pizza

Zeker tien jaar geleden hoorde ik een collega zeggen: “oh nee, nee, je moet je pizzadeeg ook zelf maken, dat doen wij toch altijd” toen ik zei dat we dat vers kochten in de winkel en dat ik dat verstond onder zelf pizza maken. Ik vond dat toen een beetje blasé en begreep echt niet goed wat het grote verschil kon zijn, tot ik het een keer zelf deed.
Ik haalde mijn recept uit ‘Mijn little Italy’ en paste het ondertussen aan: halvering van de suiker (meestal laat ik deze zelfs gewoon weg) en het zout.

DSCF4431

Nodig

  • 500 gr bloem (dikke deegbodem: gebruik gewone bloem voor bijvoorbeeld wit brood, dunne deegbodem : gebruik bloem type 00)
  • 1/2 el suiker
  • 1,5 tl zout
  • 3 el olijfolie
  • 250-300 ml water

In den beginne was dat iets voor een weekenddag met véél tijd, toen de broodmachine echter zijn intrede deed, iets voor alledag én het liefst voor een luie vrijdagavond, want eigenlijk is het heerlijk comfortfood zonder grote inspanningen: je gooit alle ingrediënten in de broodmachine en je hebt erna 45 minuten de tijd om te genieten van een zacht warm plekje in de zetel. Van zodra het piepsignaal aangeeft dat het deeg klaar is, heb je drie opties:

  1. Geef de opdracht aan de kinderen om het deeg eruit te halen en geef instructies vanuit je warme plek
  2. Geef de opdracht aan de wederhelft om hetzelfde te doen, maar die heeft geen instructies meer nodig
  3. Krabbel recht, vloek een paar keer tot je het deeg in handen hebt, want deeg in je handen, bloem strooien, deeg uitrollen, het heeft gewoon iets heel authentieks: gezellig samen het weekend perfect starten.

DSCF4453

Ofwel maak je nu kleinere ronde pizza’s (3-4 van dit deeg) ofwel rol je het gewoon in z’n geheel uit op een grote bakplaat (vergeet vooral geen bakpapier). Blijven rollen is de boodschap om het zo groot mogelijk te krijgen. Giet er een beetje olijfolie over én bestrijk met tomatenpuree. Roep de kinderen erbij en laat ze het beleggen. Wij zijn ondertussen fan van het ‘less is more’-principe dus houden onze versies altijd redelijk simpel:

  • Gewone margherita
  • Champignons (met of zonder ham)
  • Tonijn en ui
  • Ham
  • Paprika, olijven, tomaten

En niet vergeten rijkelijk te bestrooien met kaas (die mozzarella van den abattoir was werkelijk geweldig lekker) en kruiden!

DSCF4455

DSCF4462

DSCF4465

Zo’n 15 minuten bakken op 250°C, ondertussen terugkeren naar je warme plek, alvast een glas wijn uitschenken en stilaan genieten van de geur die in huis komt te hangen.

DSCF4468

Smakelijk!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged