Tagarchief: kunst

Picasso’s sculpturen

DSCF3558 DSCF3565 DSCF3572 DSCF3598DSCF3576

DSCF3586

DSCF3592

Toen we gisteren in de cinema zaten en zagen dat zowat elke film uitverkocht was, wist ik dat ik het over een andere boeg moest gooien deze vakantie: geen zwempartijtjes, geen binnenspeeltuin (hoewel ik echt wel graag naar Playground in A’pen was gegaan) want regenweer en vakantie zorgen dat er op zulke populaire bezigheden al helemaal geen doorkomen meer aan is.
Ik zocht dus naar alternatieven en bedacht dat er in Bozar in Brussel nog tot einde deze week een expo loopt over Picasso’s sculpturen. Kunst en kinderen vind ik altijd plezant, ook omdat ik zelf graag genoeg naar expo’s en musea ga natuurlijk, maar ik hou er vooral van hoe kinderen erop reageren, wat zij zien of net niet zien. Wat zij mooi vinden of net wat helemaal niet en Picasso is dan bij uitstek erg toegankelijk met kinderen. Wij wonen op een steenworp van het station van Mechelen en zijn dan ook verbazend snel in Brussel Centraal van waaruit den Bozar echt niet ver is.
Als leraar krijg je best veel korting in Bozar (we like, en nu alleen die lerarenkaart niet meer vergeten :)), kinderen boven 6 jaar betalen 2 euro en kinderen eronder niets, wat zo’n uitstap echt wel heel budgetvriendelijk maakt.
Het prachtige gebouw maakt sowieso al indruk en de Picasso expo spreekt tot de verbeelding, of zoals Bob zei dat hij wel heel ‘gjappige mevjouwtjes’ had gezien vandaag 😊.

DSCF3629

DSCF3633

DSCF3638

DSCF3645

Eens thuis, hadden we genoeg inspiratie om zelf aan de slag te gaan met klei (zelfdrogende) en verf. En zo werd er dus weer een regenachtige dag in de vakantie vlotjes ingevuld.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

Wie durft te vallen…

Sinds vorig jaar (daarmee bedoel ik schooljaar, leraar zijnde enal:)) besloot ik om eens echt te gaan nadenken wat ik wou, wat ik graag deed, wat ik graag doe, want op de één of andere manier is dat best moeilijk te achterhalen als je jezelf een beetje kwijt bent, hoewel er natuurlijk ook wel zekerheden bestaan zoals bijvoorbeeld ik die altijd een beetje blij wordt om in een kunstacademie rond te lopen waardoor ik zonder al te veel verwachtingen in ‘het multidisciplinair atelier‘ van Herman Van Ingelgem belandde. Hoewel ik bij de start meer dan eens – eerlijk is eerlijk 🙂 – getwijfeld heb ‘of dit het nu wel was’ en echt mijn weg heb moeten zoeken, kan ik na een jaar zeggen dat het een schot in de roos was. Het was tegelijkertijd thuiskomen en opnieuw ontdekken, en aangezien er midden september zoiets leuks staat te gebeuren, kan ik alleen maar heel content zijn dat ik me zoveel maanden geleden inschreef.

En zo zie je maar dat ‘wie durft te vallen, een nieuwe balans vindt’ (naar Erasmus)

DSCF9023

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,