Tagarchief: tips & tricks

Een beetje grafisch prullen

IMG_6802

Er staan nog wel wat concepten in mijn berichten en aangezien we hier in ons Paula een beetje aan het wachten zijn op al het werkvolk dat moet passeren, werk ik er nog eens eentje af. Vorige week maakte ik de uitnodigingen van de toekomstige feestjes van Mies en Bob, de ene wil een K3 feestje, de andere een olifantenfeest en ik hoop dat het redelijk duidelijk is wie welk idee had 🙂
Ik maak de uitnodigingen voor de kindjesfeesten graag zelf en meestal foefel ik gewoon maar wat in Illustrator, goed wetende dat ik er waarschijnlijk amper 10% deftig van gebruik, wat me soms wel frustreert, anderzijds besef ik ook goed genoeg dat ik gewoon te weinig geduld heb om tot op de pixel nauwkeurig iets te maken.
Hoewel ik absoluut geen graficus ben, ook al maak ik graag wel eens wat dingen, heb ik door de jaren heen wel wat hulpmiddelen ontdekt die ik graag deel want ik veronderstel dat er wel meer mensen zijn die eens graag prullen:

  • Ik gebruik altijd illustrator omdat we nu eenmaal de creatieve suite thuis hebben, een zelfstandig IT’er met grote voorliefde voor webdesign is daar de reden van. Maar er zijn veel alternatieven, ook gratis, zoals één van de meest bekende Inkscape is vermoed ik, maar er zijn er online nog meer te vinden zoals Vectr of YouDraw.
  • Iedereen kent wel Wordle waar je wordcloud’s mee kan maken, maar voor onzen Bob zijn kaartje wou ik zijn naam in een wordcloud-olifant krijgen, je kan dat natuurlijk zelf proberen maken met veel geduld, of je toevlucht zoeken tot online tools als Wordart of Tagxedo (voor die laatste gebruik je best mozilla of IE want Chrome ondersteunt de Silverlight-app niet meer)
  • Een leuk lettertype kan al veel doen,  meestal ga ik daarom op zoek in de archieven van DaFont en Fontspace, maar soms wil ik echt een bepaald lettertype uit een bekend logo gebruiken maar heb ik geen flauw benul welk lettertype er werd gebruikt, daarvoor gebruik ik dan iets als  WhatTheFont, waar je een logo kan uploaden en terugkrijgt met welk lettertype je aan de slag kan.
  • Ik ga ook altijd op zoek naar kleuren, en vertrek meestal van een palet om zo een beetje een sfeer te creëren. Voor zo een palet ga ik op zoek in ColourLovers of baseer ik me op een prent of foto die je via  de labs van tineye kan omzetten naar een kleurenpalet. Voor Mies haar kaartje wou ik het echte K3-gevoel hebben dus pakte ik een typisch K3 logo en kreeg zo het blauw/roos kleurenpalet van haar kaartje. Maar het kan ook zijn dat je al één bepaalde kleur hebt waarmee je aan de slag wil gaan en dan kan je daar matchende kleuren aan toevoegen via Coolors
  • Ik ga nooit zomaar eender welke afbeelding voor mezelf gebruiken, maar soms heb je gewoon wel afbeeldingen nodig en doorzoek ik daarom rechtenvrije afbeeldingen op Pixabay, Vecteezy of Freepik.

Moest je zelf nog tips hebben, deel gerust! Ik kan er alleen maar wat van leren!

 

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Tips & tricks voor een fijne brunch

DSCF4914
DSCF4923
DSCF4936DSCF4933DSCF4929DSCF4928

Elk jaar houden wij onze grote meters- en petersbrunch. Het is een traditie die ondertussen toch al een lange tijd mee gaat. Helemaal in den beginne waren we met niet zoveel, maar bij elk kind kwam er weer een meter & peter bij met hun eigen gezin én dan kan het snel doortikken als de lieve mensen in kwestie zelf ook een aantal kinderen hebben. We komen al snel aan een kleine 40 man en buiten het logistieke probleem dat zich daarbij aandient, is er natuurlijk héél veel eten nodig. Gelukkig kook ik graag en sinds ik 10 jaar geleden het brunchen als alternatief etentjes-concept heb ontdekt, laat ik er al zeker geen slaap meer voor, hoogstens wat minder omdat ik de avond ervoor graag zo veel mogelijk op voorhand klaar heb, want niets is zo stresserend om met het oog op de klok de race ertegen aan te gaan, zo’n uurtje voor iedereen in je living staat.

Ik werk voor etentjes altijd met een afvinklijstje, ofwel in Evernote, ofwel in OneNote zodat ik online nog veel kan wijzigen en kan toevoegen, op papier wordt dat anders veel te snel een rommeltje én op die maner wordt alles ook bijgehouden zodat ik altijd uit vorige edities inspiratie kan halen. Op de laatste dag print ik dat af, hang ik het op en kan ik beginnen met vakjes te kruisigen. Het gevoel dat een to-do’tje gedaan is, vinden wel meer mensen zaligmakend denk ik.

Ok, een brunch dus, ik heb een paar spelregels die ik graag deel:

  • Drank: fruitsap (vers uit het koelvak voor dat tikkeltje meer) en Cava (lekkere frisse, geen al te zware), water, melk en aanverwanten als in fristi en chocomelk, thee en koffie.
  • Soep: afhankelijk van het seizoen maak ik dat wel of niet, inde winter vaak zelfs twee soorten want dan wil iedereen zich wel graag even opwarmen. Soep is gewoon altijd simpel en lekker. Ik neem altijd een gemixte soep (kwestie van neus-optrekkerij bij de kinderen uit te schakelen) en kies een seizoensgroente. Gisteren was dat bloemkool.
  • Brood: ik maak verschillende soorten brood, bestel er bij de bakker of doe een mix van de twee. Gisteren ging ik voor Waldkornbrood, een Italiaans brood en een notenbroodje. Ik haal mijn bloem altijd in de AVEVE en ben dol op hun mixen. Voor het waldkorn en notenbrood gebruikte ik een eigen recept, maar het Italiaans kwam uit een zakje waar er enkel water bij moest. Geweldig. De bakker aan de overkant van de straat bracht (een beetje te laat weliswaar:)) sandwiches en stokbrood)
  • Een quiche: ook weer snel en simpel. Neem een kruimeldeeg uit het koelvak, kies een lekkere vulling en zet in de oven. Gisteren deed ik een quiche met geitenkaas (jak, maar ik hou van alle meters & peters die helemaal komen afgezakt en wel van geitenkaas houden, dus ik hou mijn neus gewoon toe:)) en topte er nog wat verse vijgen, salade en droge ham op.
  • Salades: ik maak graag groene salades in grote schalen.Altijd lekker zonder (juist ja) te veel moeite, het is gewoon een kwestie van de juiste smaken bij elkaar te kieperen en gretig gebruik te maken van kruiden, noten of lekkere olie. De basis is altijd sla, maar je hebt zoveel verschillende soorten: veldsla, rucola, ijsbergsla, kropsla enz… dat je daar op zich al heel goed mee kan variëren.
    Ik maakte er gisteren drie:

    • Rucola, mozzarella in stukjes gescheurd, zongedroogde tomaten, lekkere verse tomaten, geroosterde pijnboompitten en wat basilicum
    • Veldsla, witloof, appeltjes, garnalen, bieslook
    • Gemengde sla, gerookte zalm, avocado, komkommer, citroen en dille
    • Ook altijd lekker: tonijn (uit blik), sla, geroosterde paprika’s en platte peterselie
  • Eieren: ik doe ook altijd iets met eieren, soms omeletten in cupcakevormpjes, soms een tortilla, soms spek met eitjes in een grote pan, soms zachtgekookte eitjes, maar als er echt veel volk is gewoon een eiersalade en bijvoorbeeld ook een lekkere kip curry (met gebraden kip)
  • Zout beleg als in vlezekes & kaasjes: ga die gewoon halen aan het beste kraam op de markt of in de speciaalzaak. En aangezien er hier altijd gigantisch veel kinderen rondlopen voorzie ik meestal ook ballekes (soms met kriekjes).
  • Zoet beleg: ik maakte vorige week al een heleboel confituur (later daar nog meer over) maar heb ook al duo choco gemaakt en ook poepgelei staat hier op de to-do list. Ik ben gewoon een contente mens als ik af en toe eens iets kan uitproberen.
  • Je kan ook nooit zonder yoghurt en vers fruit, dus zet ik altijd een grote pot met onderaan fruit (seizoensgebonden), daarbovenop yoghurt en een bovenste laag granola, op tafel. De yoghurt beschermt het fruit van bruin worden (handig! ) en de granola geeft gewoon extra crunch.
  • Zoetigheden: tenslotte moet er iets zoets zijn zo op het einde, daarom of om de kinderen toch iets te laten eten 🙂 Ik doe vaak muffins, koffiekoekjes of cakejes, maar gisteren ging ik voor donuts (die zijn ondertussen een gevestigde waarde) en brownies. Het leuke aan het hebben van een blog is dat ik nu ook zelf die recepten hier terug kan vinden.

Van zodra er meer mensen dan je feitelijke gezin aan tafel zitten, is het sowieso extra werk, daar gaan we niet onnozel over doen, maar weet ook dat je echt niet alles zelf moet maken want de keuze voor goede ingrediënten maakt dat je eigenlijk weinig extra nodig hebt. Goeie olijfolie, smeuïge kazen, fris fruit, lekkere confituur en vers brood zijn vaak al meer dan genoeg. Gewoon eens over de markt kuieren en je neus volgen, zorgt voor een heerlijke brunch, maar als je, zoals ik, plezier haalt uit het koken en voorbereiden, dan heb je wel wat tijd nodig en liefst wat uurtjes de dag voordien. Ik maak namelijk zo goed als alles van tevoren, het enige dat ik nooit op voorhand maak zijn de salades, eventueel wel al wat mise-en-placen zoals groenten grillen of pitten roosteren, maar op de dag zelf trek ik een half uurtje voor het volk komt, mijn zakken sla open en snijd ik de groenten aan. Ik kieper alles zo maar wat bij elkaar, giet er wat olie op, kruid het af en steek er twee lepels in. Al de rest staat ofwel pakklaar te wachten in de koelkast of op een plek waar geen katten geraken (leve sleutels op deuren in een oud huis). Het enige dat ik dan nog moet doen zijn servetten, glazen, bestek en stapels borden klaarzetten, want als er meer volk komt dan onze sowieso al grote tafel kan dragen, doe ik geen moeite meer om in te dekken, dan is het gewoon ‘serve yourself & dig in’!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Kinderfeestje tips & tricks: hoe ik het doe

dscf2689

en ik daar volledig loos in ga wat misschien wel wat overdreven is 🙂 (subtitel)

Ook al vind ik het heel vaak een beetje te druk op het moment zelf, ik plan best graag kinderfeestjes aangezien ze een beetje alles combineren wat ik fijn vind om te doen. Voor het eerste feestje was ik wel twee maanden bezig, nu bij het ondertussen tiende noem ik mezelf ‘ervaringsdeskundige’ 🙂 en pak ik het een pak projectmatiger aan.

Het is de gewoonte in huis dat de jarige s’ morgens door iedereen bezongen wordt, cakejes mee krijgt naar school en ’s avonds het eten mag kiezen, maar ook dat hij/zij een thema kiest voor zijn kindjesfeest en dat ik bijgevolg loos ga.
Van uitnodigingen, over spelletjes tot snoepzakjes gaan in dat gekozen thema. Aangezien elk kind echt wel anders is, hebben we al al een ridder-, bloemen-, paarden-, vliegtuigen-, draken-, monsters-, geocaching-, 10000 luchtballonnenfeest enz… gegeven, en heel vaak dacht ik erbij ‘nope, deze keer lukt het niet’, maar op de één of andere manier komt het altijd wel goed, net zoals alles dat eigenlijk altijd doet. De komende weken/maanden zal ik hier een aantal van de leukste feestjes oprakelen.

Wat ik al heb geleerd uit al die feestjes is dat een goede voorbereiding, strakke planning en extra hulp in huis (afhankelijk van het aantal kindjes) de boel echt makkelijker maken.

De voorbereiding begint meestal als de jarige in kwestie zelf begint over zijn/haar verjaardag, sowieso lange tijd op voorhand, want verjaren is nu eenmaal iets waar zij 364 dagen per jaar mee bezig zijn 🙂 Ondertussen heb ik een Evernote-lijstje met afvinkvakjes dat ik meestal volg:

  • Van zodra het tijd wordt: Thema & datum vastleggen
  • 3 weken op voorhand: uitnodigingen maken en uitdelen
  • 2 weken op voorhand: kleurplaten maken, knutselproject zoeken, knutselmateriaal verzamelen (nee, lukt zeker niet altijd, heel vaak is het de dag ervoor nog alle hens aan dek in de Banier :))
  • 1 week op voorhand: menu bepalen & benodigdheden toevoegen aan wekelijks winkellijstje, spel bedenken
  • dag zelf: kleurplaten afdrukken, batterij camera opladen, alles kidsproof maken, materiaal klaarzetten en snoepzakjes klaarmaken

Met een strakke planning bedoel ik dat ik het nooit op z’n beloop laat, want binnen de kortste keren kruipen er dan wel eens kinderen door het kattenluik naar de kelder (echt gebeurd!). Maar al doende leert men. Onze feestjes duren 2,5 uur, kort en krachtig dus en zijn steevast opgedeeld in een aantal schijven van 15-30 minuten. Dit is er waarschijnlijk compleet over, maar sinds die keer dat we na tien minuten elkaar aankeken en dachten: hoe gaan we de komende uren overleven, maak ik altijd een planning op. Het is nog niet gezegd dat we die slaafs volgen (plannen zijn er immers om gewijzigd te worden) maar het is alvast een leidraad:

  • 00:00 begin
  • 00:15 groepsfoto (ik druk die af en geef hem mee als aandenken)
  • 00:30 spel (vaak een soort zoektocht)
  • 01:00 knutselen (in thema)
  • 01:30 eten
  • 02:00 kadootjes
  • 02:15 spelen
  • 02:30 einde

Ik leg altijd kleurpotloden en kleurplaten (in thema – google afbeeldingen zoeken op kleurplaat en thema, vind je er niet onmiddellijk, zoek dan op thema en stel bij kleur zwart/wit en bij type lijntekening in) klaar zodat kindjes bij binnenkomst onmiddellijk iets te doen hebben of ze zich hiermee kunnen terugtrekken wanneer het een beetje te druk is.

We geven onze feestjes meestal niet meer op woensdagnamiddag van 14:00 tot 17:00, maar passen de feestjes in wanneer ze het best voor ons uitkomen, dat kan bijvoorbeeld op een weekendochtend zijn van 10:30 tem 13:00 of een keer na school van 17:00 tem 19:30. Als je nu eenmaal zelf een drukke agenda hebt, wordt het gewoon zo makkelijker te organiseren en doorboort zo een feestje niet meteen je hele dag.

Meestal nodigen ze hier 10 kindjes uit, we waren nl te laat met het beseffen dat de leeftijd ook kan doorgaan als kinderaantal en kom er dan maar eens van terug 🙂 maar het is al gebeurd dat ze er gewoon niet meer dan vijf wouden uitnodigen of net veel meer en dat we het niet over ons hart kregen om ze een stevige halt toe te roepen. Met vijf/zes extra lukt het ons wel alleen, maar met 10 of meer is extra hulp gewoon echt heel erg handig. Soms komt er een lieve vriendin, maar vaak is de vaste babysit van dienst.

En eens het feestje begint en de boel op stelten staat, je je afvraagt waarom je dit weeral doet en je aan de dafalgan of het glas wijn erna zit te denken, kijk naar dat stralende gezicht van de jarige. Daar in dat gezicht lees je alles ❤

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

De ballen in de lucht houden: hoe wij dat doen

dscf5951

Ik sprak vanochtend met de buurvrouw, een andere dan die van het boek, we hadden samen koffie (of beter ik koffie en zij thee) en zoals vaak gaat het gesprek snel richting balans werk & gezin. Die balans is iets waar iedereen mee worstelt, denk ik of beter weet ik. Ik ben daar – net zoals zovelen – een tweetal jaar geleden op stuk gelopen en sindsdien nog steeds een beetje zoekende. Het heeft me toen als mens, maar ook ons als gezin doen beseffen dat we de dingen echt anders moesten aanpakken. Ondertussen zijn we twee jaar verder, hebben we (en ik ook alleen) veel geleerd en zijn er wel wat dingen die voor ons het leven een pak evenwichtiger hebben gemaakt, dus waarom niet delen?

  • minder werken 🙂 als je kan, is dit het eerste denk ik. Sinds dit schooljaar werk ik halftijds, het heeft me vele maanden thuis gekost om daar effectief achter te komen en al mijn ouderschapsverlof zal er na dit schooljaar definitief aan zijn, maar na twee maanden kan ik oprecht zeggen dat ik dit veel eerder had moeten doen. Ook de zelfstandige wederhelft heeft diezelfde kaart getrokken (en ook dat was niet zo evident) door elke woensdagnamiddag thuis te zijn, het geeft ons als gezin heel veel ademruimte en extra quality time. Als je kan, minder werken dus, meer tijd voor het gezin en meer tijd voor jezelf.
  • het gezinsritme herbekijken: tot twee jaar geleden deed de wederhelft ‘de ochtend’ en ik ‘de avond’. Dat moest zo want hij kon dat op werkgebied niet anders regelen, en ik zit in het onderwijs dus ben toch altijd op tijd klaar voor de kinderen. De man zijn werkdag begon maw pas tegen 10 uur, waardoor hij ’s avonds ook steeds ten vroegste tegen half acht thuis was, lang na de bedtijd van de kinderen dus. Koken, huiswerk maken, bad & bed waren elke dag alleen voor mij, ik vraag me achteraf nog altijd af hoe ik dat deed in combi met niet alleen de job. Dat moest anders en na bijhorende babbeltjes is het ook anders gegaan. Nu vertrekt de man voor dag en dauw, zelfs voordat iedereen uit bed is, maar is wel tegen vijf uur ’s avonds thuis. Soms durf ik deze regeling ook wel eens te verwensen na de zoveelste lastige ochtend of begin van de avond (’s avonds pak ze meestal mee van school), maar toch zijn we er als gezin echt op vooruit gegaan. We zitten ’s avonds samen aan tafel, kunnen samen vertellen over de dag, het huiswerk kan rustiger gebeuren… Er is opnieuw gewoon meer ademruimte. Stilstaan bij het gezinsritme dus, de vanzelfsprekende dingen echt eens anders bekijken was goede raad van een kennis (en ik beweerde toen ook dat het absoluut niet anders kon). Zij kreeg gelijk.
  • een vaste clan aan babysitters (of de app Bsit) en een poetshulp, het is eigenlijk gewoon tijd kopen, maar als het kan: waarom niet? Ik ken ook gezinnen die bewust een soort ‘nanny’ in huis hebben gehaald en ook daar: waarom niet? Of bijvoorbeeld een ruilhandel of regeling starten, taken verdelen over meerdere gezinnen zodat het voor iedereen makkelijker wordt. Niet altijd evident misschien om op te starten, maar vanuit onze straat vertrekt elke zaterdagochtend een andere ouder met kinderen voor dezelfde tekenacademie. Het is maar een kleintje maar op de zaterdagen dat je niet van dienst bent geeft het rust.
  • de kinderen zelfstandiger maken: kinderen kunnen echt veel, verbazingwekkend veel. Toen Mies (het kind weliswaar buiten categorie hier in huis :)) op haar drie jaar zelf haar kleren begon uit te kiezen en zichzelf helemaal alleen kon aankleden, besloot ik om me erover te zetten dat ze soms uit een roze verpot kwam gewaggeld, en vooral om me te focussen op ‘wauw, die doet dat gewoon zelf!’.  Als die kleine meid dat kon, waarom zouden die grotere jongens dat dan ook niet kunnen? Nu twee jaar later, kiezen ze (meestal) allemaal zelf hun eigen kleren (niet altijd onze keuze, maar so what?) en kleden ze zichzelf aan en monkey see, monkey do, dus Bob probeert ook al mee te doen. Daarnaast hebben brooddozen, jassen, schoenen, huiswerk allemaal hun eigen plek en zij weten die allemaal zelf te vinden. Wij lopen daar (meestal :)) niet meer achter. Tafeldekken, afwasmachine uitladen, daar gebruiken we het kindje-van-de-dag-systeem voor (enkel op de lange weekdagen). Andere taakjes zoals het bed opmaken, licht uitdoen en je eigen plekje aan tafel opruimen proberen we hen ook bij te brengen. Ik maak kaarten met icoontjes (ideetje dat ik ooit hier las) die ik strategisch ophang in de keuken, kamers en gangen waardoor ze er altijd aan herinnerd worden… en op de één of andere manier werkt dat. De tafel wordt ’s morgens altijd door hen gedekt, ze eten uit zichzelf, maken zichzelf helemaal alleen klaar en op die manier geraken we ’s morgens ook op tijd de deur uit zonder dat ik op een ontiegelijk vroeg uur moet opstaan (ohja brooddozen worden de avond ervoor klaargemaakt).
  • pick your battles’, we kunnen niet alles hebben, echt niet wat men ook durft te beweren en daarnaast ‘stop met vergelijken’: voor mij is het van belang dat ik elke avond vers kook, dat is één van mijn battles. Waarom? Omdat ik graag kook, het me ook rust geeft en ik eten gewoon belangrijk vind. Zo heb ik er nog een paar, maar er zijn zoveel andere die ik laat links liggen zoals sporten, een opgeruimd marie kondo huis,  een ambitieuze job, modebewust door het leven stappen of kinderen die uit een modemagazine zijn weggelopen,  dus ja ik laat bewust veel liggen, en daar voel ik me echt niet altijd even goed bij, zeker niet als bijvoorbeeld studiegenoten ineens het dubbele van mij blijken te verdienen met een wreed interessante job maar je kan dus niet alles hebben, want niemand heeft dat (ook al doen sociale media je echt wel anders geloven) dus pick your battles, ga daarvoor en doe wat je het meeste voldoening geeft, dat vergelijken gaat vanzelf stoppen als je echt blij bent met hoe of wat je doet. Echt!
  • we-time met de kinderen: leuke dingen doen met de kinderen maakt het allemaal lichter, en daarmee bedoel ik geen leuke dingen puur alleen voor hen, maar dingen die voor iedereen leuk zijn en daar bewust tijd voor maken in de agenda. Voor ons is dat bijvoorbeeld gaan wandelen en/of geocachen. Een frisse neus halen, in de bossen wandelen doet ons allemaal goed en laadt altijd onze batterijen op, hoe moe we ook zijn.
  • we-time als in hij en ik: leuke dingen doen als koppel, daarom niet wekelijks, want echt, dat zou voor mij alleen maar extra stress betekenen om dat elke week in te plannen, maar wel om de zoveel weken een vaste afspraak in ons favoriete restaurant. Dat lijkt saai, altijd gaan eten in hetzelfde restaurant, maar geeft ook rust: geen keuzestress, we weten wat te verwachten, het is altijd lekker, ze kennen ons en elke keer leggen we al de babysit en reservatie vast voor de volgende keer. Daarnaast doen we nog wel andere dingen, maar zo die vaste afspraak zonder veel gedoe geeft ons steevast we-time in hele drukke periodes waar een ‘date’ plannen het laatste is waar je mee bezig bent.
  • profiteren van extra-time: elk oudercontact, bankbezoek of infoavond waar we met twee naartoe gaan, koppelen we aan een momentje voor ons twee: de babysit is toch al geregeld!
  • me-time: zelfzorg, leuke dingen doen alleen voor jezelf, is soms een hele moeilijke, niet alleen voor mij waarschijnlijk. Door halftijds te werken heb ik er natuurlijk echt veel meer tijd voor gekregen wat leuk is, maar ik ga ook al sinds vorig schooljaar opnieuw naar de kunstacademie, één avond in de week, het lukt me niet altijd maar het geeft me zo veel plezier als ik toch ben geweest. Me-time dus.
  • digitaliseren: als IT-ers lijkt dat voor de hand liggend, maar wijzelf lezen nog altijd liever uit een echt boek dan een e-reader dus voor ons was dat ook niet altijd even evident, maar digitaliseren dus. We hebben elks een google agenda die we syncen met elkaar en alles komt daarin, alles van kappersafspraken, lessen, vergaderingen, wekelijkse trainingen tot kinderfeestjes. Het vergde heel wat doorzettingsvermogen maar nu kunnen we niet meer zonder. Nog handige apps: wunderlist ofte to-do-lijstjes die we delen, ik probeer nu outofmilk uit en we hebben een whatsappgroepje met de babysitters wat ons al heel wat over en weer ge-sms heeft bespaard. Nog leuk is Evernote of OneNote voor ideetjes en webwinkels (Collect&Go, Bol.com, Zalando…) om te kunnen shoppen na 18/20 uur.
  • één rustdag in de week waarop niets moet maar alles mag! Onze kinderen gaan naar de KSA en dat is op zaterdag wat ik eerst geweldig bizar vond want jeugdbewegingen moeten toch gewoon op zondag doorgaan? Toch? Naast het feit dat het een coup de foudre was tussen de kinderen en de KSA, zorgde dat er ineens ook voor dat zondag, dus echt één weekenddag volledig gevrijwaard bleef… en ik kan achteraf niet bevatten dat ik dat niet eerder beseft had, dat het zo zalig is dat een zondag gewoon echt een rustdag kan zijn, een dag waarop alles kan en mag, maar vooral niet te veel moet: een zalige zondag dus! (En na een bijhorende drukke zaterdag komt die altijd van pas :))
  • als het allemaal tegenzit: ademhalen, diep ademhalen en op tijd gaan slapen, weten dat de moeilijke momenten even snel passeren, dat iedereen bleitende kinders en ruziënde koters heeft (al lijkt dat niet zo, maar dat is echt wel), mindere dagen, lastige momenten op het werk, een berg strijk (om dan nog maar te zwijgen over de overvolle manden was), kasten vol rommel, geen zin om te koken (ik ook soms echt niet)… Iedereen twijfelt en iedereen doet zomaar wat, maar vooral z’n best, wij zijn allemaal groot geworden en er komt echt een moment in de verre toekomst dat je naar dit moment wil terugkeren.

Tot slot denk ik niet dat er vaste regels zijn in ‘hoe een betere balans te vinden’ of ‘hoe de ballen in de lucht te houden’, dat ieder gezin anders is en dat ieder gezin ook andere prioriteiten heeft, maar dit werkt voor ons en geeft ons extra ruimte, het meeste van de dagen toch, als ik uitgerust ben, de kinderen meewerken en de zon schijnt 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Tips & tricks voor trips met kids

dscf1150

dscf2255

dscf2483

dscf3218

dscf3220

dscf3579

dscf3607

dscn0889

Ja, juist ja die titel is er volledig over, maar het zegt wel alles dus toen ik mijn gat niet eens moest lichten bij het dichten, besloot ik hem gewoon te laten staan. Doorheen de jaren zijn we ervan overtuigd geraakt dat je eigenlijk alles met kinderen kan doen, ze staan voor alles open en als je maar alles met een grote portie relativeringsvermogen aanvat wordt elke trip plezant, ook al draait niets zoals gepland.

Wij doen op vakantie meestal maar wat, maar hebben tijdens alle tripjes wel een aantal dingen geleerd, die we met succes toepasten of nog steeds toepassen en die ons leven op reis makkelijker maken, want vakantie of niet, kinderen blijven kinderen en meestal nemen ruzies, huilbuien en harde koppen geen verlof.

Onze spelregels:

  • We huren altijd een appartementje, ondertussen met minstens twee slaapkamers, maar in onze beginjaren met minstens één slaapkamer, zodat wij als ouders ’s avonds nog wat kunnen lezen, een glaasje drinken, de dag erna voorbereiden, foto’s kunnen bekijken of gewoon kunnen zitten en babbelen en mijmeren over de dag.
  • We huurden ‘vroeger’ ook altijd een appartementje knal in het centrum, ondertussen zijn de kinderen iets groter en hoeven we niet meer met dubbele buggy de metro’s te veroveren dus kunnen we gerust ook een beetje verder uit het centrum zitten, maar nooit echt ver van een metrostation.
  • Met de opkomst van AirBnb is het huren van huiselijke en uitgeruste plekjes veel makkelijker geworden. Soms komen we terecht in huizen met een tuin, soms in een leuk zonnig appartement, maar altijd in iets waar je je eerder een inboorling dan toerist voelt, wat zoveel doet aan de vakantiebeleving, ook voor de kinderen, want met een beetje geluk ligt er ook nog eens een hoop speelgoed! En ook niet te vergeten al de leuke tips die je krijgt van de lokale medemens, als je er maar achter vraagt. Tripadvisor helpt je vaak al een hele weg vooruit, maar het zijn de tips die je krijgt van mensen die er wonen die het verschil kunnen maken.
  • In de auto voorzien we massa’s strips en boekjes (die meestal na de vakantie gewoon blijven liggen tot moeder het beu is). Sinds onze reis vorig jaar naar Berlijn zijn we in het blije bezit van TV-schermpjes mét koptelefoons zodat wij vooraan in de auto nog iets tegen elkaar kunnen zeggen.
  • We maken voor de auto ook altijd een mixed tape, lekker retro 😉 Via spotify stellen we samen met de kinderen een hele afspeellijst samen, waar dus K3 naast Queen staat (we gebruiken dat ook een beetje als muzikale opvoeding ‘ken je klassiekers’ :)) en die brand ik op CD. Het blijft fantastisch als de kleinste ‘maaijkel sjeckson’ uitroept als Smooth Criminal passeert.
  • De kinderen vullen voor op vakantie altijd zelf hun rugzakje met speelgoed, knuffels en boekjes, wij moeien ons niet. Willen ze dat volsteken met honderd duploblokken, dan is dat geen enkel probleem. Naderhand kunnen de rugzakjes ook ingezet worden tijdens wandelingen, door hen zelf gedragen of niet. We merkten de laatste wandelingen wel dat ze het heel fijn vinden om zelf hun eigen zakje te dragen met wat drinken en eten in waarover ze dan helemaal zelf mogen beslissen wanneer ze dat verorberen.
  • Op autovakantie vertrekken we relatief vroeg (5-6 uur) en onbijten pas als de eerste honderden kilometers erop zitten, op de één of andere manier gaan die vroege kilometers gewoon sneller. We rijden niet ’s nachts zodat ze kunnen slapen, want de ervaring leert dat ze dat toch niet doen.
  • Stoppen als je iets tof ziet aan de rand van de weg, gewoon effe plannen opzij schuiven en stoppen. Plannen zijn er nu eenmaal om gewijzigd te worden. Als je ineens een circus met olifanten langs de weg ziet staan of een leuke eettent ziet: stoppen!
  • We zijn altijd voorzien van koekjes, snoepjes, wat fruit, sapjes, bussen water en een zakmes (gewoon eentje met een mes om appeltjes te schillen, maar zo’n keidik is wel cool natuurlijk :)). Je weet nooit waar je terecht komt, of je eten vindt, of de file echt ellendig lang zal duren, de wandeling net iets langer dan voorzien aangezien je verkeerd bent gelopen… maar op die manier houden we altijd iets achter de hand en krijgen we de kinderen als het nodig is net dat tikkeltje meer gemotiveerd.
  • We eten wanneer we eten zien en goesting hebben, we trekken ons geen bal aan van de reguliere tijdstippen omdat die het vaak toch lastiger maken om met ons zessen in iets leuks te belanden (zonder reservatie), we wachten in elk geval nooit tot er iemand echt honger heeft, want dat is zoals een rood kleedje zoeken in de solden: je vindt dat niet. Zoeken naar eten met hongerige kinderen is ellendig, om nog te zwijgen over mezelf 🙂
  • Ik heb ook altijd potloden, papier en wat autootjes in mijn sjakos steken, altijd (tenzij ik van sjakos wissel en het dus vergeet :))
  • De kinderen ‘uitlaten’, elke dag doen we iets dat zij geweldig vinden, maar daarom niet iets dat per definitie de stempel ‘for kids only’ draagt. Gaan zwemmen in oude prachtige zwembaden in Berlijn, met een paardenkoets rijden in Praag, met de funiculaire treinen in Parijs, een zoo bezoeken enz… en natuurlijk zijn er overal wel speeltuinen en fonteinen te vinden!
  • Geocachen, schatten zoeken, kan je werkelijk overal en altijd doen en de kinderen vinden het meestal geweldig om mee te zoeken, meestal want zoals het kinderen betaamt moeten ze dat ook af en toe ‘haten’. Zo is dat. Nog nooit gedaan? Hier lees je hoe je ermee start!
  • Met nog kleintjes: gepakt en gezakt zijn met een sac ’n seat om van elke stoel een kinderstoel te maken. Een van de beste kado’s ooit! En daarnaast altijd voorzien zijn van kinderbestek en rietjes. Eender welke eetplek wordt op die manier instant kindvriendelijk.
  • Stappen, veel kilometers doen want zo zie je nu eenmaal het meest van een stad en niet bang zijn om een buggy mee te pakken. Wij zijn zelfs met een dubbele buggy in Parijs, Stockholm en Oslo geweest en zijn daardoor beland in menig Aziatische fotoalbums 🙂 maar nen buggy is gewoon – hoe lomp soms ook – een ideaal ding, al was het maar om alles, naast de kinderen, van punt 9 in te stockeren. En als je dan toch een buggy mee hebt, prop er dan ook altijd een dekentje (er liggen er altijd minstens 2-3 in de auto bij ons) in: je hebt een instant picknick kleed, een zachte ondergrond voor de baby en een warmhoudertje voor als de temperatuur zakt en de peuter in de buggy koud krijgt. Natuurlijk zijn er niet overal liften en is het soms vloeken bij de zoveelste (rol)trap maar kijk, ook die momenten passeren (en een wederhelft met sterke armen helpt ook :)) Naast een buggy zijn we ook altijd fan (geweest) van draagdoeken (tricot slen), draagzakken (beco butterfly) en draagrugzakken (deuter). Een buggy en één van voorgaande laat je ook toe  een kind eens van plaats te wisselen! Handig!
  • Altijd cash geld op zak (en genoeg) want net zoals je een rood kleed zoekt in solden, vind je nooit of te nimmer een bankautomaat als je er een nodig hebt en je zal maar eens een lekker ijsjeskraam tegen komen met flinke kinderen en niets kunnen kopen!
  • Gebruik maken van openbaar vervoer of van taxi’s, want met de voetjes kan je veel afleggen, maar met de metro nog veel meer en openbaar vervoer is altijd een godsgeschenk als je ergens uitgeregend moe staat te wezen.
  • Een camera aan de kinderen geven (ééntje die val- en waterproof is): de foto’s die ze daarmee trekken zijn meestal geweldig (hoewel ze het ook geniaal vinden om je te besluipen op de wc :))
  • Weten dat kinderen best wel veel kunnen, meer dan wij initieel misschien denken!
  • Flexibel plannen, zodat je met niet te veel hartzeer plannen kan omgooien. Wij propper soms een ganse dag vol als we merken dat alles vlot gaat, om dan de dag erna zonder al teveel problemen een halve dag in een park met een boekje te zitten.
  • En als allerlaatste: gewoon doen en blijven doen! De truc zit hem volgens mij niet in de kinderen, maar in de ouders, hoe je omgaat met lastige kinderen op restaurant, bleitende kinderen in een hotelkamer, kinderen die bokkend nergens meer naartoe willen… zen blijven, ademhalen (en een wederhelft die atijd kalm blijft doet ook veel :)) maar het is gewoon hoe meer de kinderen iets doen, hoe beter ze het gewoonweg kunnen en hoe geruster jijzelf wordt.

Ik veronderstel dat dit lijstje nog zal wijzigen naarmate de kinderen ouder worden, maar de ervaring nu leert ook al wel dat het er gewoon wel makkelijker op wordt als je geen pampers meer moet meezeulen (ook al gebeuren er dan weleens accidentjes, maar ook dat worden mettertijd gewoon grappige anekdotes)

Al de foto’s werden getrokken op onze laatste vakantie in Tsjechië. Oh wat is het leuk om nog eens te grasduinen!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,