Tagarchief: vakantie

Picasso’s sculpturen

DSCF3558 DSCF3565 DSCF3572 DSCF3598DSCF3576

DSCF3586

DSCF3592

Toen we gisteren in de cinema zaten en zagen dat zowat elke film uitverkocht was, wist ik dat ik het over een andere boeg moest gooien deze vakantie: geen zwempartijtjes, geen binnenspeeltuin (hoewel ik echt wel graag naar Playground in A’pen was gegaan) want regenweer en vakantie zorgen dat er op zulke populaire bezigheden al helemaal geen doorkomen meer aan is.
Ik zocht dus naar alternatieven en bedacht dat er in Bozar in Brussel nog tot einde deze week een expo loopt over Picasso’s sculpturen. Kunst en kinderen vind ik altijd plezant, ook omdat ik zelf graag genoeg naar expo’s en musea ga natuurlijk, maar ik hou er vooral van hoe kinderen erop reageren, wat zij zien of net niet zien. Wat zij mooi vinden of net wat helemaal niet en Picasso is dan bij uitstek erg toegankelijk met kinderen. Wij wonen op een steenworp van het station van Mechelen en zijn dan ook verbazend snel in Brussel Centraal van waaruit den Bozar echt niet ver is.
Als leraar krijg je best veel korting in Bozar (we like, en nu alleen die lerarenkaart niet meer vergeten :)), kinderen boven 6 jaar betalen 2 euro en kinderen eronder niets, wat zo’n uitstap echt wel heel budgetvriendelijk maakt.
Het prachtige gebouw maakt sowieso al indruk en de Picasso expo spreekt tot de verbeelding, of zoals Bob zei dat hij wel heel ‘gjappige mevjouwtjes’ had gezien vandaag 😊.

DSCF3629

DSCF3633

DSCF3638

DSCF3645

Eens thuis, hadden we genoeg inspiratie om zelf aan de slag te gaan met klei (zelfdrogende) en verf. En zo werd er dus weer een regenachtige dag in de vakantie vlotjes ingevuld.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

De Margrietroute in Denemarken

dsc_0461

0161 0281 042 068

004 dsc_0557 016

025

058

059 061
089

101

125 457139

dsc_0272

156

163 172 186

209 470 257 291718

675 705

Denemarken was onze eerste kennismaking met het Scandinavische grondgebied. Het was tevens onze eerste echte gezinsvakantie, toen nog met een Tuurtje van een dik jaar. We wisten hoegenaamd niet wat we wouden doen, hoe we het zouden doen en waren zoals altijd ongelofelijk goed op tijd met dat allemaal te beslissen. Op een avond, een tweetal weken voor vertrek, pakte ik dan maar gewoon een passer en een kaart van Europa, paste 1000 km (doenbaar op een dagje) af en keek tot waar we zouden geraken. Ineens kwam Denemarken in het vizier, ik keek de wederhelft aan, hij mij en we wisten: ‘OK let’s do this’. Met nog twee weken te gaan, was een beetje opzoekingswerk op z’n plaats en toen bleek dat er een toeristische autoroute ‘Margrietroute’ dwars door Denemarken, langs alle belangrijke bezienswaardigheden, liep. Ik bekeek online de route en zocht op de weg B&B’s uit. Het boekje van de Margrietroute kwam daags voor vertrek aan en met een belachelijk volle auto (check alle overbodigheden die je op die eerste vakantie met kind meesleurt en waarvan je nog denkt dat ze onmisbaar zijn) gingen we op pad en op zoek naar de margriet die ons de weg wees.

Als ik de foto’s bekijk kan ik alleen maar bedenken hoe jong we waren, hoe klein Tuur was en hoe hard de spondeligger van look is veranderd, toen nog in baggy broeken en met lang haar.

Het was een geweldige reis, eentje die we tot op de dag van vandaag koesteren en die eigenlijk de basis heeft gelegd voor alle reizen erna: de B&B’s en de contacten met de gastheren/-vrouwen waren geweldig en de lange autoroute doorheen het land was helemaal ons ding. Dat Tuur na vier dagen knettergek werd van al het autogerij hebben we daarna opgenomen in onze spelregels als ‘de kinderen uitlaten’, elke dag!

Denemarken is wat ons betreft een ideale vakantiebestemming: dichtbij huis, mooie natuur, kleurrijke dorpjes, geweldige steden en met een beetje geluk valt het weer ook best mee, hoewel ik precies zelf vergeten was dat we veel regen hadden.

Wat we prachtig vonden aan dat kleine maar mooie land:

  • Wie Denemarken zegt, zegt de zee, de zee die overal aanwezig is, de vele haventjes, de boten, de fijne kuststeden (Kertemind, Faborg, Sonderborg), de onbebouwde en verlaten stranden, de mooie pieren, de vergezichten.
  • Samen met dat vorige de eilanden, kleine (Romo) of grote (Seeland, Funen) bereikbaar met bruggen of overzetboten. Ik denk dat elk eiland een vakantietripje op zich waard is.
  • De kleurrijke en sfeervolle dorpjes: Tonder, Ribe, Mogeltonder, mariager haalden bij ons het fotoboek.
  • De mooie grotere steden, Esjbjerg met de reuzen, het geweldige Aarhus (als er één stad is die ik absoluut ooit opnieuw wil bezoeken is het deze, instant verliefd werden we op de levendigheid ervan), Kopenhagen en het fietsen daar, Aalborg en de vakwerkhuizen, Roskilde en het fantastische vikingmuseum en Odense, de stad van de sprookjes. Die laatste ademt Hans Christian Anderson.
  • De afgelegen dorpen met vuurtorens en de uitgestrekte velden vol klaprozen.
  • De mooie natuur, minder woest dan Noorwegen, minder uitgestrekt dan Zweden, maar ook wel heel divers en gewoon heel mooi met natuurparken en grote bossen waarin het heerlijk wandelen is: Rebild bakker, Mols bjerge, Rold skov, Himmelbjerget en niet te vergeten Nordskoven vol met oude eiken waar Tuur een tekenbeet opliep, ik over de rooie ging  en de vader zijn rol als rots in de branding helemaal vervulde..
  • Kliffen, voor ons helemaal onverwacht, maar echt prachtige kliffen: Stevens klint en Mons klint.
  • Grote stenen, onder (Monsted kalksteengroeve) of boven de grond (Poskaer stenus).
  • De vele kastelen, is er een Europees land zonder kastelen? Eerlijk is eerlijk, we planden ze allemaal te zien en braaf de route te volgen, maar soms is genoeg ook gewoon teveel en na drie uur tuffen scheerden we de snelweg op. Deze onthouden we absoluut: de ruïne van Kalo (omwille van de prachtige ligging aan de zee en de wandeling er naartoe) en Frederiksborg (omwille van de majestueusiteit – dat is een woord!)
  • De vele fijne contacten en de mooie B&B’s die we tegenkwamen, degene die ons echt zijn bijgebleven zijn de boerderij en de hoeve. Prachtige locaties en supervriendelijke mensen.

Ik denk dat we zeker nog eens terug naar Denemarken gaan, ooit, en als we dat doen zullen we deze keer Legoland niet kunnen skippen 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Torgny: stukje Provence in Belgïe

ardennen-deel-302-2

ardennen-deel-338

ardennen-deel-402

ardennen-deel-357  ardennen-deel-371ardennen-deel-409

ardennen-deel-398  ardennen-deel-456ardennen-deel-462

ardennen-deel-450

Op deze eerste echte gure herfstige ochtend vraag ik me af hoe het in Torgny zou zijn, daar helemaal in het uiterste Zuiden van ons land waar er geflirt wordt met de Franse grens en er een microklimaat heerst. Ik vraag het me af omdat het volgens mij in de Provence altijd een beetje warmer is :)) Torgny is zo één van die plekjes die toeristen meestal sneller weten te vinden en waarvan de algemene teneur zegt dat ‘België toch ook best schoon is’. We waren er twee zomers geleden omdat het is opgenomen in de lijst van Schoonste dorpjes van Wallonië en ik van plan was om die hele lijst te bezoeken. Onze to-visit lijst is bijlange nog niet af, maar één van de allermooiste die we bezochten was wel Torgny.

Zoals altijd trainen we graag onze kuitspieren, dus besloten we het dorp te voet te verkennen aan de hand van een uitgebreid wandelkaartje dat we oppikten bij de toeristische dienst. De wandeling zelf is een 5-tal kilometers, ideaal met de kinderen, hoewel het wel effe klimmen is vanuit het dorp tot aan de idyllische kluizenaarskapel. Na onze tevergeefse zoektocht naar orchideeën in het natuurreservaat (tja, als je niet weet hoe de Waalse exemplaren eruit zien, kan je lang zoeken :)) en het oprapen van een aantal caches, wandelden we voorbij de wijnranken, lavendel en zonnebloemen terug het dorp in. De vele authentieke gele huisjes met kleurrijke houten klapramen en het wijntje in de tuin met rondleiding van de vriendelijke heer des huizes, Francis, zelf gaven ons een instant Provence-gevoel. De gedachte alleen al geeft me vandaag een warm gevoel, maar het zou ook eigenlijk die sjaal kunnen zijn die sinds lange tijd terug uit de kast werd gehaald.

 

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

Overweldigend Noorwegen

zweden-noorwegen-2040

zweden-noorwegen-2058

zweden-noorwegen-1-1898

zweden-noorwegen-2119

zweden-en-noorwegen-3-051

zweden-en-noorwegen-3-250

zweden-en-noorwegen-3-304

zweden-en-noorwegen-3-490

zweden-en-noorwegen-3-562

zweden-en-noorwegen-3-685

zweden-noorwegen-2-494

zweden-noorwegen-2-588

zweden-noorwegen-2-676

zweden-noorwegen-2-692

zweden-noorwegen-2-741

zweden-noorwegen-2-1009

zweden-noorwegen-2-1243

zweden-noorwegen-2-1281

zweden-noorwegen-2-1745

zweden-noorwegen-2-2037

zweden-noorwegen-2-2084

zweden-noorwegen-2-2108

zweden-noorwegen-2-2163 zweden-noorwegen-1417

zweden-noorwegen-1529

Donderdag lijkt me een perfecte dag om terug te blikken, dus plan ik vanaf nu een wekelijks tripje door de annalen van ons fotoarchief om leuke foto’s samen te rapen aangevuld met wat ik nog weet van onze voorbije reizen. Het verbaast me altijd hoe klein de kinderen nog waren, toen we bijvoorbeeld met de mobilhome door Noorwegen reden, een geweldige reis waarbij ik de hele tijd met het fototoestel uit de auto hing omdat het ene fotogenieke beeld het andere in sneltempo opvolgde. Nu ik de foto’s terug bekijk, besef ik opnieuw dat het daar geweldig mooi was.

We deden Noorwegen met de mobilhome en sindsdien kijken we met weemoed naar elke camper die ons passeert. Voor ons was het de perfecte manier om het land te verkennen, de vrijheid die we erdoor kregen was gewoonweg ideaal. Overnachten deden we ofwel op campings  (water aanvullen, wc legen en vooral deftig douchen :)) ofwel gewoon ‘in het wild’ wat toegelaten is in Noorwegen.

Wat we altijd zullen blijven meedragen van Noorwegen:

  • Noorwegen is schoon, zo schoon… prachtig, majestueus, ongelofelijk… mét als stip op de eerste plaats ‘de lofoten’, die wij in alle weersomstandigheden hebben mogen ervaren. De mooiste lofoten krijg je geserveerd op een blaadje zon, het meest typische beeld is uitgeregend. We zullen ook nooit vergeten dat een toffe Noorse student ons zei dat Noorwegen inderdaad héél schoon is om te bezoeken, maar niet zo leuk om in te wonen, daar het leven in de winter toch bijzonder hard is, donker en eenzaam, met temperaturen (in het Noorden dan) van -40°C. Wij deden Noorwegen in putteke zomer en eens boven Trondheim waren we heel blij met onze fleecekes 🙂
  • De stad Bergen is de max, de mooiste stad die we in Noorwegen hebben gezien, de gezelligste ook, vol kleur, vol sfeer… een stad om van te houden! Er liepen daar door de hele stad verklede studenten rond als deel van één of andere ‘strijd der campussen’ wat ons eerst een beetje ‘mmm… vinden we dit wel leuk?’-gevoel gaf, maar ons snel meetrok in de levendigheid van de stad. Met stip op één in de stad is de markt vol fruit- en viskramen, waar je op een bankje kan zitten en je zelf naast je ‘chips’ een stukje vis kiest en zo weten wij ondertussen ook dat walvis vooral doet denken aan een visvariant van ‘wild vlees’.
  • Hoofdstad Oslo vonden wij best ok, maar stond een aantal jaren geleden vol met stellingen. Het heeft geen plekje in ons hart gekregen, hoe prachtig we de operahal ook vinden. Misschien zijn de stellingen ondertussen weg en zijn er nog meer knappe staaltjes van architectuur te bewonderen en moeten we onze mening herzien, maar daarvoor moeten we eerst natuurlijk nog eens terug. Wat ook wel fijn is aan Oslo zijn de geweldige musea, kunst van grootmeesters en kinderen hoeven hier eigenlijk bijna nooit te betalen. Ideaal. Wij stonden met de mobilhome op een enorme grote parking net buiten de stad, ideaal om met metro de stad te verkennen.
  • De vele, vele overzetboten…   Toen we van A naar Bodo voeren heb ik me vervloekt dat ik geen touristil bijhad toen ik de potten en de pannen door de kombuis hoorde vliegen. Die overtocht zal me altijd bijblijven als waar duidelijk werd dat ons gezin verdeeld werd in degenen die hun maaginhoud bij zich hielden en de anderen die over minder stabiele zeebenen beschikken. Na vier uur zag ik even groen als het shirt dat ik aanhad en voelde ik me letterlijk redelijk leeg. Als we ooit terugkeren naar dat stukje Noorwegen dan moet er toch minstens een tunnel liggen 🙂 De andere overzettocht die me zal bijblijven was onze vaart door het Geirangerfjord wat prachtig was met de rotsen die recht omhooggingen, de watervallen die het tegenovergestelde deden en waar we wilde dolfijnen konden spotten. Knap.
  • Ons fietstochtje naar de laagst geleden gletsjer van Europa: Engabreen, waar de man van de (weeral) overzetboot zelfs fietskarren had zodat we met onze – toen nog maar 3 – pagadders wat dichterbij konden fietsen.
  • Het bezoekje aan een enorme meteorietenkrater waar we stukken ijzersteen afkomstig van de meteoriet konden vastnemen (zwaar! cool!) en bepotelen, maar waar vooral de presentatie hilarisch grappig was… Noren hebben een zeer fijn gevoel voor humor!
  • De lange klim & daling naar de ‘walvis’-zalmen-trap en zalm in het algemeen, zalige gerookte zalm eten als een blokje kaas bij de boterham. Zalig.
  • De trollstiegen: 11 haarspeldbochten, 10% stijgen, smal, smal, smal en een megawaterval die klatert naar beneden… de toeristische weg van Noorwegen, waar je liever geen bus als tegenligger krijgt 🙂 (wat wij dus natuurlijk wel hadden: de wederhelft vond het prachtig, ik deed het in de mijn broek). Bovenaan is het bezoekerscentrum ook weer een knap staaltje van architectuur. De trollstiegen kan je best van beneden naar boven nemen!
  • Slapen op een hoogvlakte, tussen de sneeuw, de paarden, het eenzame gebergte
  • Het spotten van een eenzame eland ’s avonds laat op een niet zo verlaten weg, borden met elanden staan er dus met een reden, die elanden zijn echt een gevaar op de baan.
  • Noorwegen is het land van tunnels, overzetboten & wegenwerken… Elke dag kwamen we de eerste tegen (soms zelfs van 25 km!), elke dag konden we de tweede pakken (wat we ook geregeld gedaan hebben, maar auw voor de portemonnee als de auto langer is dan vijf meter) én ook elke dag kwamen we nr drie tegen, ipv dat dat met lichten geregeld wordt, staan ze daar dus langs twee kanten te zwaaien met de bordjes (afhankelijk van de leeftijd of de goedgezindheid al hartelijker of nét niet), moet je wachten en komt er een volgwagen je ophalen die je door de werkzaamheden loodst) Over 20 jaar ligt daar gewoon een snelweg naar de Noordkaap!
  • De kilometers & de tijd… vergeet dat je 1 uur doet over 100 km, gewoon klasseren en vergeten want dat bestaat niet in Noorwegen. Het maximum dat je mag rijden (op een snelweg, maar dat zijn geen snelwegen zoals wij die kennen) is 90 km/u, overal anders is het 60 of 70… maar vaak haal je die 70 toch niet. Je doet maw 2 uur over 100 km én zo gaan de kilomters zéér traag. Strepen trekken en eens echt veel kilometers doen is uitgesloten. Tot Tsjechië dachten we dat dat alleen in Noorwegen zo was, niet dus 🙂
  • Noren zijn nuchter, soms een beetje schuchter (tenzij je een student vasthebt) maar vooral véél relaxter dan ons… in de winter zitten ze binnen maar in de zomer leven ze buiten, met BBQ’s in alle parken van de stad en tenten aan de oevers van elk meer, en beginnen ze niet te stressen omdat de overzetboot stuk is waardoor ze een ganse dag kwijt zijn, maar halen ze gewoon hun vislijn boven én gaan ze een potje vissen. Life goals. Absoluut.
  • De kraampjes met lekkere aardbeien langs de kant van de weg
  • De gigantische supermarkten waar ze niet alleen eten verkopen, maar ook muziekinstrumenten bijvoorbeeld. Heel vreemd, hoewel? Als je 100 km moet rijden voor de volgende supermarkt, kan die misschien maar best alles verkopen 🙂
  • De overweldigende natuur, weer maar eens, de dorpjes zijn charmant, rode houten huisjes op palen, heel fijn, maar niets te vergelijken met de natuurpracht.

Reizen is ook je ‘darlings killen’ en zo lieten we tijdens onze rondreis de onderkant vallen om meer te genieten van het midden. Ooit willen we Stavanger en de rest van de Zuidkust bezoeken, liefst in een trek naar de overzetboot voor Ijsland, hoewel… overzetboot? Pfff… misschien moet ik daar toch nog maar eens over nadenken 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , , , ,

Prachtig Praag

dscf0842

dscf0058

dscf0161

dscf0235

dscf0104

dsc_6926

dsc_6932

dscf1007

dscf0854

dscf0925

dscf0283

dscf0353

dsc_6744

dscf0469

 

dscf0540
dscf0532

dscf0663

dscf0636

dscf1078

dscf1120
Praag stond natuurlijk bovenaan onze lijst toen we besloten naar Tsjechië af te reizen. We besloten er dan ook 6 dagen te blijven zodat we de stad op ons gemak konden verkennen en dachten op voorhand dat dit wel méér dan genoeg zou zijn… De geweldige hosts van het AirBnb-appartement dat we huurden gaven ons echter zo gigantisch veel leuke tips dat we absoluut nog eens terug moeten!

Als we op citytrip gaan, proberen we eigenlijk heel snel te doen alsof we locals zijn (in hoeverre dat mogelijk is met een fototoestel en reisgids in de hand natuurlijk :)) We doen ook altijd de echte toppers, maar  proppen die meestal op één dag met een lange lange wandeling zodat we alle andere dagen kunnen besteden aan de minder toeristische plekjes. We proberen wel elke dag een aantal dingen te doen waarvan we weten dat de kinderen ze echt geweldig gaan vinden: speeltuintjes, ritje met de paardenkoets, boottochtje… en weten ondertussen ook dat ze elke dag effe gewoon willen kunnen spelen, tekenen of lezen, dus zoeken we ook altijd naar een leuk appartement (op wandelafstand van metrostation in een leuke buitenwijk) waar ze het echt naar hun zin zullen hebben (en wij ook :)) wat we ook echt in Praag vonden: groot mooi luchtig appartement, een tuintje mét hangmat, een bad om in te plonzen na een lange dag in de stad, gewoon echt een plekje om in thuis te komen.

Wat we ook altijd doen in een nieuwe stad is de zoo bezoeken, zowel de wederhelft als ikzelf hebben wel iets met een stadszoo, moeilijk uit te leggen wat we daar zo geweldig aan vinden, maar onze kinderen zijn daar absoluut niet rouwig om.

Meestal zoeken we onze heil in de tips die we krijgen, Tripadvisor en de 100% boekjes en plannen losjes – afhankelijk van het weer – een beetje onze dagen en laten de stad gewoon wat op ons afkomen, om dan op de eerste dag al de bedenking te maken dat we nooit genoeg tijd zullen hebben om alles te zien en op de laatste dag toch content te zijn dat we toch ‘wel heel veel gezien’ hebben.

Wat echt de moeite was en ons zal bijblijven:

  • De hotspots van de stad bezoeken starten met de Kabelbaan naar de Petrin heuvel om daar een bezoekje te brengen aan het spiegelpaleis en ons een kriek te lachen, verder door te wandelen naar het kasteel, grote bellen te vangen in de regen, de wissel van de wacht te zien, nog wat rondwandelen in het burchtgebied, een wijntje drinken in de wijngaard met prachtig zicht op Praag, wandelen naar beneden, de karelsbrug over en op naar het stadsplein met de astronomische klok.
  • Het ritje in de paardenkoets, zo geweldig! De foto’s van de glunderende kinderen maken me altijd aan het lachen.
  • Ronddwalen in het Wallenstein parkje (gratis en verborgen!) met rondlopende pauwen en gigantische uilen in feeërieke grote kooien.
  • Genieten van de beste ijsjes van de stad en trdelnik’s proeven, wat dik in orde was (met ijs of met appetjes en kaneel, njammie!) en de beste zijn hier te vinden!
  • Met de boot naar de zoo, wat al een evenement op zich was 🙂 en de zoo bezoeken natuurlijk! Ter info: we betaalden 30 euro voor ons zessen voor een dagje dierenplezier!
  • De metronoom bezoeken in het Letna park (met ook weer een mooi zicht op de stad beneden) en ons verwonderen over ‘the hanging shoes, ideaal daar is ook gewoon blijven plakken, de zon zien ondergaan en wat te drinken halen in de bar!
  • Relaxen en een boekje lezen in het Riegrovy Sady park, ook een speeltuintje met leuke fonteintjes daar te vinden.
  • Eten in het prachtige historische cafe Louvre en koffie nemen in cafe Slavia, daar waar de revolutie ooit begon.
  • Ontbijten in de TV-toren met ook weer een prachtig zicht op de stad (vraag daar trouwens naar de kubus met het zicht op de burcht!)
  • Op sleeptouw genomen worden door onze hosts die ons Lom Homolak (een prachtig azuurblauw meer aan een steengroeve waar je in principe niet mag komen, maar waar niemand zich duidelijk iets van aantrekt :)) lieten zien, waarna ze ons ook naar de mooiste ‘Praag By Night’-plekjes troonden. Ik zal die avond waar de kinderen gehuld in dekentjes alla Sinte Mette rondliepen nooit vergeten.
  • Wat ons ook zo enorm opviel is dat honden niet aan de leiband vastgehouden worden, maar gewoon los naast hun baasje wandelen. Die luisteren echt ongelofelijk goed, blaffen niet op elkaar en komen zelfs amper snuffelen.
  • Kuieren door de vele straten en ons verbazen hoe mooi Praag echt is.

Praag komt echt mee op de eerste plaats (naast Berlijn en Stockholm) van onze favoriete stedenlijst, we werden echt verrast door de pracht van de stad en zullen vroeg of laat wel eens terugkeren, al was het maar om de Lennon wall te zien die we – ondanks al mijn gepin en gegoogel – gewoon schromelijk vergaten! (och die chaos toch altijd in het hoofd :))

 

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Tsjechië: verborgen pareltje

DSCF8541

DSCF3270

DSCF3473

DSCF3085

DSCF3099

DSCF3142

DSCF3073

dscf8854

DSCF3053

DSCF2476

DSCF2123

DSCF2171

DSCF1631

DSCF1307

DSCF9577

DSCF9816

DSCF9266

DSCF8938

DSCF8964

Toen vlak voor de zomervakantie bleek dat Paula absoluut niet af zou geraken deze zomer, zochten we een back-up plan en dat vonden we in Tsjechië. Waarom Tsjechië? Goh, ik nam de kaart van Europa, nam een passer, paste 1000 km (doenbaar op één dag rijden) af vanuit Mechelen en kwam op Praag uit, een beetje googlen en pinnen later bleek dat Tsjechië eigenlijk best wel wat te bieden had: prachtige natuur, mooie steden, sprookjeskastelen én daarbovenop bleek het ook nog eens een pak goedkoper te zijn, wat een luxe op vakantie: verse ijsjes voor omgerekend 50 eurocent en volledige maaltijden (mét drank en dessert) voor 6 personen voor omgerekend 40 euro! Nope, ik heb niet veel stoven aangeraakt!

We verbleven via AirBnb op verschillende plaatsen zodat we na drie weken een heel stukje Tsjechië achter de kiezen hadden, en wat vielen die overnachtingen opnieuw geweldig goed mee, een prachtig oud kasteeltje (zo mooi dat het een apart verslagje kreeg) net onder Praag, een chalet in de bergen en een back-bo-basics-blokhut met water uit de bron, droge wc : ) maar kampvuur en prachtig zicht in het Reuzengebergte. In Praag verbleven we ook maar daar wijd ik nog een andere post aan.

Om onze slaapplekken in Tsjechië te bepalen, zocht ik naar tips online en in de Trotter en maakte een Google kaartje aan, zo konden we slaapplekken (huisjes) zoeken die altijd een beetje in de buurt lagen van de hotspots. We hebben ze zeker niet allemaal aangedaan, want eens ter plekke kijken we waar we zin in hebben of wat de echte aanraders zijn volgens de lokale medemens, maar zo wisten we vantevoren wel dat we sowieso interessante plekken zouden tegenkomen!

Wat ons altijd van Tsjechië zal bijblijven:

  • Steden: Praag (natuurlijk), het prachtige stadje Cesky Krumlov, Olomouc wat het kleine Praag wordt genoemd en we alleen maar kunnen bevestigen, Tabor omwille van de geweldige stadsomwallingen dat net één groot park is vol met leuke speeltuintjes, Telc met de grote gekleurde en versierde gevels op het grote marktplein en Karlovy Vary de stad vol met warm geneeskrachtige waterbronnen waarvan je kan drinken (alleja, ‘kan’ want voor de smaak hoef je het niet te doen : ))
  • De vele watervallen, watervallen zijn altijd cool, we deden oa een wandeling langs de Bila Opava, 14 km in totaal omdat we de laatste bus gemist hadden en we daardoor dezelfde weg terug moesten (tja… een voorbereide mens zou er twee waard moeten zijn), maar hey, vuistje voor de kinderen die alles (op Bobje na die wel eens gebruik heeft gemaakt van de schouders van de wederhelft) flink mee stapten. De wandeling was echt de max, een beetje bangelijk af en toe met trapjes langs rotsen en bruggetjes over de rivier, maar ik was blijkbaar de enige die het daarvan af en toe bijna in z’n broek deed. Een andere waterval is die van Skorosice, niet even evident om er dichtbij te geraken maar eens je met blote voetjes staat te bevriezen in het koele water is de picknick op het dekentje achteraf eens zo zalig!
  • De rotsformaties van Adrspach en die van Cesky Raj. Majestueus.
  • Gewoon de mooie natuur, bergen en bossen om in te wandelen.
  • Vissen, we gingen vissen in de Loucna Nad Desnou, met hengel en al, we hadden daar wreed veel zin tot we effectief een vis gevangen hadden en beseften dat we die ook effectief de kop in moesten slaan als we die wouden grillen, dus we hebben dat gedaan, al was het maar om misschien toch net dat ietsje bewuster met eten om te gaan. Hoe confronterend het ook was, het was een echte ervaring en de vis erna was (h)eerlijk. En ook niet te vergeten de oudere ventjes die ons met hand en tand uitlegden hoe we moesten vissen, welke vis het was en hem naderhand voor ons schoonmaakten! En wij die op onze beurt probeerden uit te leggen vanwaar we kwamen en conversaties aangingen die ver boven onze beperkte kennis van het Tsjechisch en Duits gingen : )
  • Meren, water, overal meren. Wij, die dachten dat we wel heel veel meren hadden gezien in Zweden, komen daar toch van terug. Wat een pracht aan meren! Het leuke is dat er een (Tsjechische weliswaar, dus haal Google Translate er ook bij : )) app bestaat waarop alle zwembare plekken staan opgesomd! Een warme dag? Check Swim Places en zwem in het dichtstbijzijnde meer, zwembad, rivier enz…
  • Nog iets dat we dachten alleen in Zweden te zien: fika’s! Tsjechië heeft dat dus ook, de cultuur van een stukje taart bij de koffie, koffieleuten, koffiebars met glazen toonbanken volgestouwd met de lekkerste taarten.
  • Kastelen: onze bende bestaande uit drie ridders en één prinses of wreed stoere riddergriet : ) krijgt daar nooit genoeg van.   Ruines verborgen in de bossen, kastelen op bergtoppen, echte sprookjeskastelen, je hebt het er allemaal. Ik denk dat er zelfs een heuse kastelentocht bestaat.
  • Niet alleen bovengronds is het echt de moeite, ondergronds is er ook veel te zien. Tsjechie ligt bezaaid met prachtige grotten. Zelf bezochten we Chynov marmergrot en hebben twee uur heen (en dus twee uur terug, auw!) in de auto gezeten om aan te komen en te ontdekken dat je best drie weken op voorhand kaartjes koopt om de bekende Punkva grot die uitgeeft op de Macocha Gorge te bezoeken.  Dat was toch een beetje *?!*% maar kom, je moet altijd iets voor de volgende keer overlaten en onthouden dat lekker op de wilden boef staat dus niet altijd garant voor succes : )
  • De honderden appelbomen langs de weg, wat moet het daar mooi zijn in de lente als die allemaal bloesemen, en de bijhorende appelcider gebotteld in kleine flesjes. Zalig! We kochten zowat al onze kronen eraan op de laatste dag (en kunnen dus nu nog een beetje nagenieten!).
  • Ons kampvuurtje in de bergen met broodjes op een stok. Magisch, echt een moment om te koesteren.

Waarom Tsjechië in onze contreien niet meer bekend als echt vakantiebestemming is ons eigenlijk een beetje een raadsel. We hebben echt het gevoel dat het een verborgen parel is, vlakbij huis en kunnen het dus alleen maar tippen als ideaal vakantieland! En dat Tsjechisch, nee, dat valt echt niet mee, maar met Engels kom je eigenlijk al een heel eind of anders is er ook zoiets als handgebaren en lief lachen : )!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Project Paula

De wederhelft draagt samen met onze kinderen een mooie Franse familienaam. De verre voorvaderen waren dus afkomstig uit zuidelijker gelegen regionen en de opa van onze kinderen zelf werd rechtstreeks geïmporteerd vanuit de onderkant van ons land.
Jaren geleden toen mijn wederhelft nog maar een kwartje was, kochten de oma en opa daarom een stukje grond, ver over de taalgrens om er een beetje ‘een terug naar de heimat’ huisje op te bouwen. Het huisje was 20 jaar later bijna af, toen het noodlot toesloeg en we de lieve opa (ik kende mijn wederhelft toen ongeveer een jaartje) moesten afgeven.
Het huisje, gedoopt als Paula, analoog aan de oma, werd de jaren erop gebruikt als vakantiehuisje voor de familie, maar de nodige werken die nog op stapel stonden werden niet meer uitgevoerd en zodoende heeft het huisje in zijn huidige staat, zijn beste tijd gehad.
Zo komt het dat wij nu jaren later, bijna even oud als de opa en de oma 35 jaar geleden, besloten om het een nieuw leven te geven.
We houden natuurlijk helemaal vast aan Paula, maar omdat het zo een groot project zal worden, dopen we het Project Paula, ons vijfde kind dat hopelijk kinneke Jezus achterna gaat en met kerst 2016 eindelijk geboren zal worden zodat wij maar ook andere mensen van de rust en de stilte daar kunnen genieten.

Vergis je niet, het is echt een werk van lange adem… achter de schermen zijn we al enkele jaren bezig, maar eindelijk leveren de laatste maanden de volgende sfeerbeelden op!

DSCF8589

DSCF0010

DSCF5364

DSCF5434

DSCF3718

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,