Tagarchief: zalige zondag

De beentjes strekken in Poupehan

dscf8857

dscf8876

dscf8900

dscf8921

dscf8932

dscf8938

dscf8943

dscf8959

Zoals altijd als we een bezoekje brengen aan Paula, strekken we de beentjes, liefst ergens in een mooi bos of op een mooie plek. We hebben daarvoor een aantal opties die we steevast ‘bewandelen’ (haha):

  • Oude wandelingen die de wederhelft en ikzelf ondertussen ook vanbuiten kennen
  • Geocache wandelingen: toertjes met een aantal op te rapen geocaches, in de Ardennen liggen ze daarmee vol. Heel leuk! (je wandelt een paar km en hebt er ineens 10 extra ‘gevonden’ bij!)
  • Wandelgidsen of stafkaarten met aanduidingen (maar die liggen nu allemaal in dozen die hopelijk nog leesbaar zijn)
  • Routeyou via de app of online (zeer handig!)

We waren van plan om nog eens naar het graf van de reus in Botassart te gaan, maar door het jachtseizoen (dat heb je dan weer wel in dit seizoen) geraakten we het bos niet in. We moesten dus snel een andere (korte) wandeling zien te vinden en gelukkig is er dan 4G en RouteYou waar je op plaatsnaam kan zoeken en ineens alle wandelingen uit de buurt kan zien. Zo kwamen we uit op deze wandeling, van maar een kleine vier kilometer. Ideaal om snel even de beentjes te strekken. Op de route lagen ook nog een aantal geocaches (jiehaa 4G) en zodoende vertrokken we op pad. De kinderen kiezen altijd zelf of ze stapschoenen of laarzen aantrekken en off we go. Binnen de kortste keren hebben ze een stok gevonden (waar ze elkaar even vroeg mee bekampen, maar swat…), zijn er altijd wel plassen onderweg waarmee ze de waterdichtheid van hun schoeisel willen testen en liggen er ontelbaar veel interessante opraapbare dingen in het bos. Wandelen is zo fijn en ik besef dat er een moment zal komen dat ze dat grondig beu zijn, maar dan doen we gewoon eens ‘Les échelles’ (hoewel ik dan niet weet of ik nog mee durf :))
Het werd eigenlijk nog spannender dan verwacht toen we compleet de weg kwijt geraakten en ons Mies haar tutu (het kind heeft echt wel andere rokjes, maar ook een ijzeren wil) in gevangenschap werd genomen door tientallen doorns, maar het zijn dan ook net de momenten dat ze over bomen moeten klimmen en onder takken moeten kruipen die een wandeling wel heel plezant maken natuurlijk. We deden er anderhalf uur over en het was de aanrader op RouteYou waard.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

De queeste naar de vliegenzwam

dscf6373

dscf6317

dscf6318

dscf6333

dscf6370

dscf6383

dscf6403

dscf6408

dscf6412

dscf6423

Het was vorig jaar toen ik besefte dat ik ondanks al het wandelen al heel lang geen vliegenzwam meer gezien had, je weet wel: rood met witte stippen waar je met wat geluk een kabouter kan spotten. We hebben er toen naar gezocht tijdens elke geocachetour, maar toen dat vruchteloos bleek te zijn, was het tijd om het professioneler aan te pakken en het toeval geen greintje kans meer te geven. Na wat opzoekingswerk weet ik namelijk dat ze heel vaak opduiken onder berkenbomen dus besloot ik de website van Natuurpunt af te speuren, op zoek naar het perfecte bos waar er hallerbosgewijs rode vlakten ontstaan door de Amanita muscaria (opzoekingswerk enal). Toen ik daar het zinnetje ‘onder de berken op de zandduin vind je steevast vliegenzwammen’ las, had ik werkelijk niets meer nodig om mijn gezelschap warm te maken voor een zoektocht naar onze mini medemens met rode pinnemuts in het verre Zammelsbroek. Gewapend met fototoestel en veel goesting kropen we voor een uur in de auto, maar de beloning zou het zo hard waard zijn. We hebben gewandeld, schoon gewandeld, veel gewandeld (de kortste knooppuntenroute van een dikke 5 km plus nog een tweetal extra zoekkilometers), gespeeld op de zandduin, herfstdingen verzameld voor de juf van Bob, paddenstoelen gezien, grote zwammen, schone ook, ook veel boleten (was ook al lang geleden)… maar géén enkele vliegenzwam! Geen enkele!

Geen paniek, de herfst duurt nog even voort, maar al wie er dit jaar al heeft gezien, gelieve hem te beschermen met je leven en me effe de exacte GPS-coördinaten door te geven, voorbereiding is namelijk alles 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

Herbeumont: semois en burcht

dscf5084

dscf5090

dscf5091

dscf5097

dscf5211

We wandelen veel en graag, het liefst vanal in de tussenseizoenen, als de zon nog genoeg warmte geeft zodat enkel een dikke trui of eventueel een sjaal voldoende zijn. Of helemaal fantastisch wordt het, zoals gisteren, met een prachtige nazomerse dag dat alleen je T-shirt genoeg is, maar je de herfst al kan ruiken in de lucht.

Een van de wandelingen die we altijd graag doen, niet te moeilijk, mooi is in elk seizoen, niet te kort en niet te lang is, is de meander van de Semois in Herbeumont, hoewel die in de familie – wegens de vorm ervan – een beetje anders bestempeld wordt, oordeel vooral zelf 🙂

Je kan hem vinden via RouteYou en downloaden naar GPS enz, maar eigenlijk is ie best wel makkelijk want je kan geen andere kant op tenzij je het water oversteekt. In de zomer is het heerlijk picknikken of zelf pootjebaden, in de minder warme seizoenen is het even heerlijk steentjes te ketsen over het water en te genieten aan de kant op de vele bankjes. De wandeling is ongeveer 5 km en  wil je meer kilometers, dan parkeer je de auto gewoon in het centrum van Herbeumont of aan de burcht en plak je er nog een bezoekje aan de ruïnes aan vast via het bos (soms een beetje eng) of via de asfalten weg. Alles staat goed aangegeven wat een luxe is!

Wij brengen natuurlijk bijna altijd – met onze halve-ridders-clan 🙂 –  een bezoekje aan de burcht boven. Ze geraken het daar niet moe en door de jaren heen is de burcht er ook alleen maar mooier op geworden met overal trapjes naar de verschillende torens die een prachtig zicht geven op de bossen en de semois beneden.

dscf5280

dscf5262

dscf5254

dscf5257

dscf5268

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Zweinstein bij Mechelen

dscf4510

dscf4495

dscf4498

dscf4487

dscf4477

dscf4469

dscf4465

dscf4442

Meestal is Open Monumentendag voorbij eer we het goed en wel in de gaten hebben,waarschijnlijk heeft dat veel te maken met de hectiek van september, maar toen we er vandaag nog eens aan herinnerd werden, besloten we een monument uit te kiezen. Het was al lang het plan om eens naar de Wintertuin van de Ursulinen in OLV-Waver te gaan, want ‘naart’ schijnt was die wel zo schoon. En ja, dat is het. Het is verbluffend mooi. En waar wij dachten dat het zou stoppen bij de prachtige glazen koepel, ontdekten we zoveel meer in het enorme klooster/school: een grote bibliotheek die lekker rook naar de oude boeken, mooie kapel, een klein museum vol opgezette dieren, prachtige gangen, een statige trap… het deed ons allemaal zowaar een beetje denken aan Zweinstein of Hogwarts, het is maar hoe je ze gelezen hebt, de boeken van Harry Potter. Aangezien onzen Tuur die zowat aan het verslinden is en over twee jaar een secundaire school moet kiezen, zou deze alleen voor de locatie wel eens een kanshebber kunnen zijn. Hij ziet er zich al lopen in uniform met stapel boeken en toverstaf denk ik 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,