Tagarchief: traditie

Sinte Mette

Tradities zijn er om in ere te houden en blijkbaar is november de maand van de tradities, want vandaag hadden we er weer eentje: Sinte Mette zingen. Het is in Mechelen en niet zo verre omstreken namelijk de gewoonte om op 11 november aan de deur met mijter en mantel Sinte Mette te zingen. Onze kinderen zijn geboren en getogen Mechelaars dus die worden vanaf de kleuterklas geïndoctrineerd in deze traditie, en leren oep z’n Mechels het schoene lange lied te zingen:

Sinte Mette van de ruggenuchte,
Hij mè zijne grijzen baard.
Juffrakke wilde me kabaske is vullen
En leut ons ni lang ne mie staan.
Want a hoest, a heid een valling,
geft em e pastilleke ’t zal over gaan.
Sinte Mette oep een kruk,
Geft nen appel of e stuk,
Geft een peir of een smeir,
Sinte Mette den beideleir.
A ei zenne mantel deugesneeje
Oem aan den erreme te geeve
A beloufde aan z’n vraa, dattem koeke bakke za,
Ivo Ivo, dattem koeke bakke za.

Ikzelf ben een geboren maar geen getogen Mechelaar en heb de gezangen pas geleerd toen de eerstgeborene luidkeels ‘haa me zaane graazen baad, juffrake wilde me kabaske is vulle’ begon te zingen en wij er toch maar de tekst bijnamen. Ondertussen zingt hier iedereen luitdkeels mee en gaan we met alle kinderen uit de geburen van deur tot deur, de ene al enthousiaster dan de andere, maar allemaal met hun kabaske open om snoepjes te ontvangen. ’t Leven kan zo schoon zijn.

dscf8210 dscf8230dscf8211dscf8239
De kleuters komen steevast op 10 november met een mijter van school en vanochtend maakten de lagere-school-gangers die van hen, volgens dit voorbeeld: twee maal overtrekken op dik papier en versieren, een band afmeten en beide kanten er aan nieten, bovenaan ook nog samennieten en klaar voor vertek!
dscf8169 dscf8166 dscf8183

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged

Tradities en wafels

dscf7441 dscf7385 dscf7406

Zolang ik me kan herinneren worden er op één november wafels gegeten, het liefst vanal in familiekring. Ik vermoed dat dat iets streekgebonden is, want de echtgenoot zei dat helemaal niets. Jaren gingen we naar de grootouders om wafels met véél slagroom te verorberen, en siroop, en perziken en bloemsuiker, maar grootouders worden een dagje ouder en op een gegeven moment was het gewoon te veel en te druk. Tradities zijn er echter om in ere gehouden te worden en ik bakte lustig verder op 1 november, zelfs op verplaatsing, in dArdennen werden er in de herfstvakantie wafels gebakken en mét veel slagroom smakelijk opgegeten. Gisteren waren we echter nog eens echt thuis op den eerste en dacht ik dat als Mozes niet naar de berg komt, de berg maar naar Mozes moet gaan, dus maakte ik – onder lichte dwang van de wederhelft – wafelbeslag voor (lees goed) minstens 20 personen (ook al waren we maar met 11) want die man van mij beweerde dat iedereen toch wel zeker 10 wafels eet. Haha… 4 grote kommen beslag en 3 uur later werd duidelijk dat dat niet het geval was. Wat was ik gelukkig dat diezelfde man de baktaak vrijwillig op zich had genomen 🙂

We bakten Brusselse wafels volgens het recept van Meus en haalden alle toppings die ik kon verzinnen uit de kast: véél slagroom, suiker, siroop, bananen, chocolade, perziken, kersen en aardbeitjes. Traditie of niet, wafels met herfstig weer: altijd een goed idee!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,