Hoe nieuwswaardig is nieuws eigenlijk?

Ik sliep slechts een dikke 2 uur afgelopen nacht, niet omdat ik zwaar uitging ofzo (ah nee corona, je weet wel ;)) maar omdat de startstress toesloeg en de muggen erbij waren om dat te vieren. Met een harde kop – door oa ook het gegil van de kinderen – stond ik dus vanochtend op en ging naar de kapper, alwaar ik een uur te vroeg was en terug naar huis kon. Samen met mijn zelfmedelijden reed ik weg en bedacht lekker cynisch ‘dit wordt werkelijk een topdag’. Belachelijk natuurlijk, iets wat ik – gelukkig – snel genoeg besefte, want wat als je effectief altijd ‘topdagen’ hebt omdat de omstandigheden er gewoon echt niet naar zijn? Dagen, weken, maanden waarin je met de moed der wanhoop alleen maar kan wachten en hopen dat je op een dag nieuwswaardig genoeg bent zodat er serieus actie ondernomen wordt.

Nieuwswaardig…. het nieuws over de beelden van blote BV’s ging hard, het domineert ondertussen de laatste dagen alle media-kanalen, heel wat gesprekken en zelfs corona moest het even helemaal ontgelden waardoor het nu opeens weer alle hens aan dek lijkt. Exact op hetzelfde moment dat die BV’s met de billen bloot gingen, brandde het vluchtelingenkamp Moria af. Moria, Lesbos, Griekenland, op een kleine 3000 km van hier, waar al heel lang veel te veel mensen in barre omstandigheden samen leven en nu helemaal op straat staan, waaronder ook ontzettend veel kinderen. Kinderen, zo oud als die van mij maar ook veel jonger. Kinderen die met hun familie in een gammele boot de oversteek maakten, op weg naar een beter bestaan en die ongetwijfeld onderweg meer kwijt raakten dan hun dierbaarste knuffel.

Nog nieuwswaardig een paar dagen later was een andere BV die gaat emigreren, vertrekken uit België voor een fijner leven, het vergt durf en wordt terecht op applaus onthaald, maar hoe wrang is het dan als iemand vertrekt om te kunnen overleven, als iemand vlucht, ook op zoek naar een fijner leven, het emigreren plots iets vies wordt en wordt gezien als profiteren van ‘ons systeem. Met alle respect, maar wat voor een systeem hebben we, als het kinderen op de straatstenen laat slapen ipv erop te krijten of te spelen? Elk kind, elke mens verdient zeker een fijner en op z’n minst toch ook een menselijker leven, toch?

Misschien wordt het dan maar eens tijd om de politiek tot de orde te roepen, nu effe niet omdat ze nog altijd geen regering kunnen vormen (houdt iemand de dagen nog bij?), maar om eindelijk actie te ondernemen, want de situatie in Moria, die is al veel te lang geen brandend voorpaginanieuws.

De geweldige – never not op de barricaden staande – Noëmie (aka lecoeuramareebasse) maakte een prachtig, maar pakkend filmpje dat ik hier ontzettend graag deel. Laat het maar even binnenkomen (met het geluid op…)

Teken mee de petitie op change.org zodat Europa eindelijk actie schiet!

Eén reactie

  1. Bedankt om erover te schrijven en te delen. Het is zo frustrerend en pijnlijk. Ik voel me dan zo een kleine schakel, die weinig kan doen. Heb getekend en ik stemde (ja, hoeveel dagen geleden?) voor een partij die dit wil aanpakken en meer doen op een positieve manier (kuchgroen*kuch), maar verder…?

Altijd fijn om iets te horen!