Sinte Mette

Tradities zijn er om in ere te houden en blijkbaar is november de maand van de tradities, want vandaag hadden we er weer eentje: Sinte Mette zingen. Het is in Mechelen en niet zo verre omstreken namelijk de gewoonte om op 11 november aan de deur met mijter en mantel Sinte Mette te zingen. Onze kinderen zijn geboren en getogen Mechelaars dus die worden vanaf de kleuterklas geïndoctrineerd in deze traditie, en leren oep z’n Mechels het schoene lange lied te zingen:

Sinte Mette van de ruggenuchte,
Hij mè zijne grijzen baard.
Juffrakke wilde me kabaske is vullen
En leut ons ni lang ne mie staan.
Want a hoest, a heid een valling,
geft em e pastilleke ‘t zal over gaan.
Sinte Mette oep een kruk,
Geft nen appel of e stuk,
Geft een peir of een smeir,
Sinte Mette den beideleir.
A ei zenne mantel deugesneeje
Oem aan den erreme te geeve
A beloufde aan z’n vraa, dattem koeke bakke za,
Ivo Ivo, dattem koeke bakke za.

Ikzelf ben een geboren maar geen getogen Mechelaar en heb de gezangen pas geleerd toen de eerstgeborene luidkeels ‘haa me zaane graazen baad, juffrake wilde me kabaske is vulle’ begon te zingen en wij er toch maar de tekst bijnamen. Ondertussen zingt hier iedereen luitdkeels mee en gaan we met alle kinderen uit de geburen van deur tot deur, de ene al enthousiaster dan de andere, maar allemaal met hun kabaske open om snoepjes te ontvangen. ’t Leven kan zo schoon zijn.

dscf8210 dscf8230dscf8211dscf8239
De kleuters komen steevast op 10 november met een mijter van school en vanochtend maakten de lagere-school-gangers die van hen, volgens dit voorbeeld: twee maal overtrekken op dik papier en versieren, een band afmeten en beide kanten er aan nieten, bovenaan ook nog samennieten en klaar voor vertek!
dscf8169 dscf8166 dscf8183

Altijd fijn om iets te horen!