Tagarchief: geocaching

Kinderfeestjes: thema geocaching aka raadsels

DSCF3881DSCF3928 DSCF3944 DSCF3946DSCF4037 DSCF4060 DSCF4120 DSCF4140

Wij geocachen de laatste jaren graag en veel, het was dan ook niet verwonderlijk dat één van de grootste fanaten dat als thema voor zijn feestje als kersverse negenjarige uitkoos. Moesten ze iets groter zijn geweest, hadden we hen misschien echt met GPS op pad gestuurd, maar voorlopig werd het actieterrein in en rond ons huis gelegd.
Ik nam een satelliet beeld van ons huis en tuin (google maps), zette er een raster over en duidde er plekken op aan waar ze op zoek moesten gaan naar hints.& tips die hen dichterbij ‘de schat’ zouden brengen.
De hints & tips werden ook allemaal gecodeerd: in geheimschrift, of in rijmvorm, of met een rebus, of dmv woordzoekers waar niet alle woorden weg te schrappen vielen… Eens de schat gevonden werd, moest er nog een cijfercode gezocht worden en dat deden ze als volleerde derdeklassers met een grote staartdeling want stoepkrijt is altijd de max.
Het was een geweldig feestje, de zon zat enorm mee, het eten werd goed gesmaakt (burgers, frietjes & een ijsje) en Tuur genoot met volle teugen, maar voor het eerst in mijn feestjescarriere had ik het gevoel dat de kinderen echt aan het veranderen zijn, zo op de grens met de tienerjaren, dat er kloven komen tussen jongens en meisjes, maar ook onderling. Sommigen zijn al erg volwassen, anderen doen nog steeds niets liever dan spelen. Het is in elk geval iets om mee rekening te houden in de toekomst, blijven we deze soort feestjes doen, of gooien we het over een andere boeg? Een kleine fuif met frietjes uit koffiefilters 🙂 (onzen Tuur is wel een danserke)? Of minder kindjes, ergens naartoe gaan of een logeerfeestje houden met film & popcorn? Er zijn veel opties én over een tweetal maanden zal ik weten wat er uit de bus is gekomen want dan loopt er hier gewoon al een echte tiener in huis!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Langs de sluistoren, toertje Zemst

dscf1488

dscf1504 dscf1541 dscf1540

dscf1550

dscf1554

dscf1580 dscf1584 dscf1596

Niets beter om je hoofd leeg te maken dan een frisse wandeling. We zouden nog eens wat geocaches oprapen en zochten dus een toertje dichtbij huis, niet te lang want het weer en de kinderen lieten dat niet echt toe. We vonden een ideaal parcours van 5 km in Zemst, waar we wel 15 leuke caches konden vinden en wat bovendien een mooie natuurwandeling bleek te zijn, op het jaagpad naast de Zenne, over bruggen en langs de Sluistoren. Op het einde van de wandeling kwamen we nog een kleine speeltuin tegen, een meer dan ideale afsluiter. Ik verbaas er me altijd over hoe mooi (en ook anders) we hier in de buurt, in mijn geboortestreek kunnen wandelen en ben zo nog meer fan van geocaching die ons zulke plekken leert (her)ontdekken.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Een mistige reus in Botassart

dscf0044

dscf0055

dscf0064

dscf0073 dscf0091 dscf0081

dscf0095

dscf0100

dscf0114

dscf0128

Werfbezoekjes worden als het kan altijd gekoppeld aan een leuke en mooie wandeling, vandaag hadden we er weer zo eentje: het graf van de reus in Botassart, één van de mooiste wandelingen langs de Semois.

Ze is onder de vijf kilometer (4,5 km zoiets) én nu we eens zonder kinderen waren, hadden we gerust een paar kilometers extra kunnen lopen, maar wegens tijdsgebrek deden we het toch maar niet, het zou nl niet de eerste keer zijn dat we nét dan verkeerd lopen én verdwalen in een donker bos. Been there, done that 🙂

De wandeling is heel goed doenbaar (niet met buggy weliswaar) en aan het mooiste uitkijkpunt bovenop de rots is het wel een beetje uitkijken geblazen (zeker met kinderen die over een portie avonturiersbloed beschikken)(en natuurlijk valt er daar ook een cache op te rapen!) Eens je tot aan de Semois gedaald bent, kom je op een molen uit die tevens een vakantiehuis is (niet dat ik hier reclame wil maken voor een vakantiehuis als we er binnenkort zelf eentje te verhuren hebben 🙂 maar eerlijk, ik denk dat het hier heerlijk verblijven is, de locatie is alleszins prachtig) . Alles wat je nu gedaald bent, moet je nu terug stijgen en dat is een hele klim. Met kinderen zouden we er dubbel zo lang over gedaan hebben, maar dan heb je een geluk dat er langs de weg veel bankjes en rustpunten zijn!

Even een stevige mistige neus halen op een geweldig mooie plek, ideaal om wat kerstkilo’s uit te zweten!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

De beentjes strekken in Poupehan

dscf8857

dscf8876

dscf8900

dscf8921

dscf8932

dscf8938

dscf8943

dscf8959

Zoals altijd als we een bezoekje brengen aan Paula, strekken we de beentjes, liefst ergens in een mooi bos of op een mooie plek. We hebben daarvoor een aantal opties die we steevast ‘bewandelen’ (haha):

  • Oude wandelingen die de wederhelft en ikzelf ondertussen ook vanbuiten kennen
  • Geocache wandelingen: toertjes met een aantal op te rapen geocaches, in de Ardennen liggen ze daarmee vol. Heel leuk! (je wandelt een paar km en hebt er ineens 10 extra ‘gevonden’ bij!)
  • Wandelgidsen of stafkaarten met aanduidingen (maar die liggen nu allemaal in dozen die hopelijk nog leesbaar zijn)
  • Routeyou via de app of online (zeer handig!)

We waren van plan om nog eens naar het graf van de reus in Botassart te gaan, maar door het jachtseizoen (dat heb je dan weer wel in dit seizoen) geraakten we het bos niet in. We moesten dus snel een andere (korte) wandeling zien te vinden en gelukkig is er dan 4G en RouteYou waar je op plaatsnaam kan zoeken en ineens alle wandelingen uit de buurt kan zien. Zo kwamen we uit op deze wandeling, van maar een kleine vier kilometer. Ideaal om snel even de beentjes te strekken. Op de route lagen ook nog een aantal geocaches (jiehaa 4G) en zodoende vertrokken we op pad. De kinderen kiezen altijd zelf of ze stapschoenen of laarzen aantrekken en off we go. Binnen de kortste keren hebben ze een stok gevonden (waar ze elkaar even vroeg mee bekampen, maar swat…), zijn er altijd wel plassen onderweg waarmee ze de waterdichtheid van hun schoeisel willen testen en liggen er ontelbaar veel interessante opraapbare dingen in het bos. Wandelen is zo fijn en ik besef dat er een moment zal komen dat ze dat grondig beu zijn, maar dan doen we gewoon eens ‘Les échelles’ (hoewel ik dan niet weet of ik nog mee durf :))
Het werd eigenlijk nog spannender dan verwacht toen we compleet de weg kwijt geraakten en ons Mies haar tutu (het kind heeft echt wel andere rokjes, maar ook een ijzeren wil) in gevangenschap werd genomen door tientallen doorns, maar het zijn dan ook net de momenten dat ze over bomen moeten klimmen en onder takken moeten kruipen die een wandeling wel heel plezant maken natuurlijk. We deden er anderhalf uur over en het was de aanrader op RouteYou waard.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,

Rochehaut en Frahan

Een van de redenen waarom we zo graag beneden in België vertoeven is misschien wel de aanwezigheid van de seizoenen, eens je de snelweg afrijdt, rijd je eigenlijk het seizoen binnen. De kleurrijke herfst, de stille winter, de frisse lente, de warme zomer, allen zijn zoveel zichtbaarder en zeker nu, in ons huidige seizoen is het puur ontspannen tijdens eender welke wandeling.

Deze wandeling is er ééntje uit de oude doos, of beter de oude doos van mijn wederhelft, als er ééntje is die hij (en niet alleen hij maar iedereen van de familie denk ik) vanbinnen en vanbuiten kent, is het deze wel: van Rochehaut naar Frahan en terug. Het is een korte pittige wandeling: sterk dalen en even sterk stijgen door het bos van een tweetal kilometer maar zowel boven als beneden is het genieten van het uitzicht. Boven in Rochehaut heb je een prachtig zicht op de vallei met de semois en Frahan, en beneden in Frahan heb je een idyllische oude brug over de semois. Zo schoon.

dscf6727

dscf6728

dscf6736

dscf6742

dscf6744

dscf6748

dscf6775

dscf6798 dscf6858 dscf6844

dscf6863

dscf6899

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,