Auteursarchief: Elke

Kinderfeestjes: thema K3

Ik was – net als zoveel andere ouders voor ze kinderen krijgen – niet echt grote fan van Studio 100: bij ons zou enkel geluisterd worden naar ‘échte’ kinderliedjes, nooit merchandising in huis komen en al zeker niet op elk moment van de dag naar een flauw afkooksel van het ‘veel betere’ Tic Tac gekeken worden. #dienostalgietoch Haha, absoluut niet gelukt en ik ben daar trouwens ook heel blij om. Geweldig is dat toch, dat voortschrijdend inzicht, want ondertussen genieten onze kinderen even hard van een voorstelling in het figurentheater De Maan als van een show van K3.
Dat Mies een K3-feestje wou stond in de sterren geschreven, de laatste jaren werd carnaval steevast in een K3-outfit gevierd en ook zo goed als elk nieuw liedje kan hier binnen afzienbare tijd meegebruld worden, de nieuwe lichting spreekt duidelijk aan bij al het kleine grut dat de kleuterklassen en hoger bevolkt.
Absoluut geen probleem voor mij, tussen al dat uniseks en jongensgeweld kan ik dat tikkeltje meer meisje weleens smaken, ideaal om mijn eigen vrouwelijke kant eens aan te spreken, die kant die niet steevast gehuld wordt in jeans en sneakers 🙂

DSCF7454

Voor de uitnodiging vertrok ik van een typisch K3-logo en deed iets met de verplichte regenboog. Vanaf toen lag het kleurenpalet geel, roos en blauw helemaal vast en hadden we niet meer nodig om het feestje in een K3-sfeer onder te dompelen.

DSCF7338

Toen ik peinsde over K3, dacht ik aan hun outfits en vond ik dat we wel iets met kleding konden doen. We haalden daarop een stapel witte shirts uit de Zeeman en waren verrukt te ontdekken dat er in de Banier textielverf in spray-vorm te koop stond want kleuters en een verfborstel is nog iets helemaal anders dan kleuters en een spuitbus(je). We knipten (ja een cameo staat hier zeer hoog op het verlanglijstje maar is nog niet van dat lijstje geraakt) ons – voor het feestje begon – suf aan kartonnen sterren in verschillende groottes (zeer blij met ouders die op zo’n moment wat vroeger zijn en spontaan aanbieden om even te helpen!). Die sterren mochten de kinderen – naar believen – op hun shirt leggen om ze daarna te bespuiten. Sommigen bleven bij één kleur, anderen deden ze alle drie waardoor de kleuren mooi mengden en nog andere (lees: Tuur & Jan) deden niet aan sterren en maakten gewoon zelf hun eigen ontwerp. De kinderen waren allemaal verrukt met het resultaat en een heel deel trok hun shirt de dag nadien voor school gewoon lekker aan, op zo een moment weet je gewoon dat het een geslaagd knutselproject was!

DSCF7350

DSCF7355

DSCF7380

DSCF7359

DSCF7402

De verf was makkelijk afwasbaar van handjes en andere lichaamsonderdelen 😊 én droogde op het shirt eigenlijk redelijk snel op. Wij gingen er veiligheidshalve ook nog eens over met een haardroger om echt te fixeren. De verpakking vertelde ons dat wassen erna mag op 40°C én de eerste keer strijken best binnenstebuiten gebeurt.

DSCF7329   DSCF7437

Voor de rest van het feestje deden we wat we altijd doen: een groepsfoto nemen en afdrukken die ze samen met hun T-shirt en snoepjes (natuurlijk in de juiste kleuren:)) meekregen naar huis, kleurplaten van K3 inkleuren, spelen, dansen en zingen, lekker eten (balletjes in tomatensaus & versierde cakejes) en zo helemaal op het einde deed ons Mies haar hartje alleen nog maar van  boem, biboebie boem, biboebie boebie boem, biboebie boem, biboebie boebie boem, biboebie boem… 💕

DSCF7479

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , ,

Als hij naar me kijkt…

DSC_7223

De wederhelft is een man van weinig woorden, ik ben een vrouw van veel (te veel) en soms botst dat wel eens als ik er van hem een paar mis en hij er te veel krijgt van mij, maar als hij zijn pen oppakt en spreekt kan ik niet anders dan zwijgen.

Omdat het zo mooi is en hij stille ambities koestert als schrijver.

als ik kijk naar jou…

dan zie ik een vrouw die sterk kan zijn, maar tegelijkertijd ook breekbaar is,
iemand die haar eigen boontjes dopt, maar ook heel graag omringd wordt, hellenistisch
door sterke armen

ik zie iemand die graag kookt, heel graag vertelt, tegen de wind of op papier, want weet je…
iemand die graag wandelt, door bos en zanderige hei, het fietsen haat (of toch een beetje)

dan zie ik iemand die graag bezig is, met honderd-en-één uiteenlopende dingen,
en zelfs dan, nog steeds onrustig is

ik zie iemand, één been op het podium, het andere veilig ver weg, in de coulissen
in tweestrijd met zichzelf, en de rest van de wereld, cum suis

dan weer zie ik iemand met lichtjes in haar ogen, en een vleugje naïviteit
als sjaal rond haar moederhart gedrapeerd, en ook wel tegen de koude

dan weer iemand die met haar ogen toe én hinkend op haar kleine teen
met gemak, alsof het niets is, vrolijk 10 balletjes de lucht weet in te houden

ik zie zorgzaamheid, geduld, maar ook een korte lont
en als ik eerlijk ben met mezelf, en ook een beetje platsoortig, iemand met een fantastisch mooie -pardon aherm- … derrière

ik zie wel duizend vrouwen, vervat in je -voorlopig- 37 jaren tellende lichaam,
(en dan nog negen maanden, grapje voor de ingewijden, jij en ik)

en ik weet niet van wie van jullie ik het meeste hou,
van allemaal, denk ik…

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged

Week #17 WTF ik ben 37!?!

IMG_7246

*met updates

Vandaag is het exact 37 jaar (en 9 maanden om helemaal geschiedkundig correct te zijn) geleden dat de bloemetjes en de bijtjes hun blijde intrede deden bij mijn ouders, ik veronderstel dat dat toch blij was maar ik geloof van wel aangezien we daarnet samen een glas bubbels erop dronken 🙂 Daarmee is ineens ook de link gelegd naar bovenstaande foto waar we vandeweek onze intrede deden en enorm genoten, een must-do, absoluut!
Vandaag was er, naast dat glaasje, weinig echt verjaardagachtig aan voor mij, voor de dochter wel die haar kindjesfeest had (later deze week krijg je het verslag van ons enige echte K3-feestje), achja, moeders verjaren niet meer echt denk ik én eerlijk? Zo een fantastische 6-jarige dochter mag elk jaar mijn thunder komen stelen.
In elk geval, zit ik dus nu wel weer aan het weekmenu en deel ik het graag zodat ik morgen ook met een lijstje naar de winkel kan, niet alleen voor ons, want we hebben weer een gast in de B&B wat toch nog steeds een beetje spannend blijft.

Ons weekmenu dan, veel gerecycleer van vorige week, want ik was vergeten er de balletjes in tomatensaus op te zetten die we vandaag aten (lievelingskostje van de dochter) en nog twee etentjes waar ik ook geen rekening mee hield, vorige week was het er dus op vlak van buitenshuis-eten een beetje over, maar genieten dat wel absoluut, deze week is het in elk geval terug normaal:

  • Bloemkoolstoemp met een gebakken wit visje
  • Asperge risotto
  • Andijviestoemp met spek zal Pasta met Andijvie, boursin en spek worden
  • Spaghetti met rapen, paddestoelen en spinazie werd ovenschotel met rapen, paddestoelen en wortels (denk dat dat wel lekker kan zijn, maar weet nog niet goed hoe, ik hoop een KIVV-recept later te kunnen delen) Geen KIVV want maar twee van de vier vonden het nog ok, hoewel de wederhelft en ik het wel echt goed vonden, zodus: paddstoelen, rapen en wortels stoven met ui en look, onderaan in ovenschotel, erboven aardappelpuree en even onder grill met kaaskorst. Echt lekker!
  • Wok van zalm, spinazie, oestersaus en rijst
  • Pompoenlasagne, want blijkbaar mag je in april nog pompoen eten!

Een soepje kan ik wel gebruiken, dus ik zal morgen eens zien wat we meepakken, maar ik denk ‘gewoon’ een lekkere kippegroentensoep met vermicelli ofzo. Yummie.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

Koninklijke pracht in de serres van Laken

DSCF6968DSCF7008DSCF7010DSCF6951   DSCF7121DSCF7029
DSCF7075   DSCF7014DSCF7094DSCF7175   DSCF7177 DSCF7180DSCF7060
Heel binnenkort ben ik jarig én ook al kan ik op dit moment eigenlijk wel 10 dingen opsommen die ik echt heel graag zou willen, jaren geleden beslisten we echter om geen kadootjes meer te doen, zo onder ons. We zouden gewoon iets leuks ondernemen met z’n allen en als het even kon, ook liefst iets ‘nieuws’. Voor de wederhelft in putteke winter zijn dat heel andere dingen dan voor mij, in de frisse lente. Aangezien we vorig jaar om dezelfde reden naar het Hallerbos trokken en daar zo van genoten, wou ik dit jaar op hetzelfde elan verder gaan en vinkten we iets af dat al héél erg lang op mijn lijstje stond: de koninklijke serres!

We wisten niet echt wat we konden verwachten, iets als de plantentuin in Meise was sowieso al dik in orde geweest, maar het werd zoveel meer dan dat. Een glooiende tuin, lange gangen (ook ondergronds) vol heerlijk geurende bloemen, de éne serre na de andere, één en al pracht en praal. De kinderen waren vol lof en wij waren zo overdonderd dat we belachelijk veel foto’s trokken en ik er nu gewoon over moet bloggen 🙂

Rep je er heen (tot 5 mei) voor ze weer een jaar toe zijn én voor de inkom van 2,5 euro per volwassene (kinderen onder 18 zijn gratis) kan er zeker nog een koffie af in de prachtige orangerie!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged

KIVV Spaghetti met champignons en andijvie

IMG_7170

Vandaag mocht er wel iets lukken na een gewijzigd lessenrooster waardoor ik tijdens mijn wandeling naar huis een telefoontje kreeg en nét iets sneller opnieuw de andere richting uitliep én  het refrein van ‘aangebrand, de soep is aangebrand, je moet niet proeven want de soep is aangebrand…’ in mijn hoofd begon te spelen toen ik het deksel van de pot soep oppakte, dikke miserie zo van die eerste werkdagen met volledige chaos in het hoofd en vooral stinken die soep, net nu ik er gewoon echt zin in had, in een kommetje verse soep.want met dit weer kan dat wel eens smaken.

Gelukkig dus dat het avondmaal (weliswaar met een tweede batch pijnboompitten, aangebrand, werkelijk :)) wel erg goed smaakte. Ik maakte dit recept maar deed weer dingen die er niet instonden waarvan ik dacht dat het wel zou smaken en dat vonden de kinderen ook. Helemaal KIVV dus, dit gerecht!

Nodig

  • 500 gr spaghetti
  • 1 krop andijvie of een grote zak reeds gesneden andijvie zoals ik deed, soms ben ik wel fan van AH
  • 1 ajuin, fijngesnipperd
  • 250 gr (kastanje)champignons, in schijfjes
  • boter
  • potje Boursin Cuisine
  • gesnipperde bladpeterselie
  • geroosterde pijnboompitten

Doen

  • Kook de spaghetti beetgaar.
  • Stoom of kook de andijvie zo’n 10 min
  • Smelt de boter en bak hierin de ui en de champignons
  • Voeg de andijvie toe, laat even meebakken.
  • Laat de Boursin in de pot bij de groenten smelten en kruid bij.
  • Kieper de spaghetti bij de saus, overstrooi met peterselie en pijnboompitten.
  • Smakelijk!

KIVV: KindVriendelijk Veggie, wat erop neerkomt dat meer dan de helft van mijn kinders, 3/4e dus, het zonder al te veel morren opat!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , , ,

Week #16 Ready,steady, go verjaardagsperiode

DSCF6846

Ik heb het gevoel er echt helemaal uit te zijn geweest, wat fantastisch is, maar eens zo zuur proeft op de vooravond van een nieuwe werkdag. Ik geef doodgraag les en vind het fantastisch om ‘het verschil’ te maken bij sommige van mijn leerlingen, maar ik kan niet ontkennen dat die vakanties me hoe langer hoe meer echt veel deugd doen.
Gewoon samenzijn bij elkaar, rust vinden, de natuur in, cultuur opsnuiven, geen rush, iedereen ontspannen, is er iets beter? Voor diegenen die nu rollogen en eigenlijk vooral de muren oplopen: been there, done that, maar nu u ze wat ouder zijn en je die vakanties kan vullen met tripjes en cinemabezoeken, kom ik ze niet vermoeider meer uit en is de lood in de schoenen eerder iets dat op het einde van de vakantie aan bod komt, dan in het begin.

Maar het einde van de vakantie betekent ook het begin van een nieuwe werkweek en dus ook een weekmenu. April is een povere maand, hoewel: er zijn asperges, woehoe, maar daarbuiten vallen er weinig groenten te rapen (helemaal in paasthema en rapen zijn er begot nog wel bij #flauwehumor #iknow)

Ik ga in elk geval een poging ondernemen om het volgende weekmenu op tafel te brengen:

Maar vier keer gerechten deze week, want er is al één dag voorbij én er is er eentje binnenkort jarig (ik, ik! :)) en dan plannen we altijd (omdat we onder ons geen uitpakkado’s doen) een uitstapje met het gezin wat sowieso wordt afgesloten met een etentje én daarbovenop hebben we deze week het eerste feestje in onze verjaardagsperiode!

Maar sowieso dus die vier gerechten met de reële bweikes-kans van zodra ze op tafel arriveren, maar acht, geen compassie met die kinderen aangezien we net twee weken kinderkost achter de rug hebben!

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

De paasboom

DSCF9591

Ik had er misschien wat eerder over moeten bloggen, maar het viel me pas nu te binnen dat het wel tijd wordt om de paasboom te zetten, net op tijd noemen ze dat dan 😊 Een paasboom is pas vorig jaar bij ons geïntroduceerd toen de kinderen en ik er eentje in elkaar knutselden, niet de boom zelf, maar wel de versieringen erin. Hij komt uit de periode dat ze nog niet schermden op woensdagnamiddag en ik die namiddag vaak gebruikte om met hen te knutselen, de foto’s dateren dus maw ook van vorig jaar. Ik was best trots op het resultaat, vandaar dat ik toen ook veel te veel op het knopje drukte.

DSCF9493 DSCF9512 DSCF9579   DSCF9574   DSCF9576   DSCF9566

Wie weet heb je dit weekend niets om handen, staat er geen paasboom en heb je een kleine goesting in wat gefrul… in dat geval geef ik je graag wat ideetjes:

  • Isomo eitjes, houten klokjes beplakken met decopath. Het is hier al een aantal keer gepasseerd, maar ik ben daar gewoon fan van, altijd een goed resultaat, ook door kinderhandjes.
  • Echte klokjes van de klokken maken door een gaatje te boren en er een belletje met visdraad aan te hangen.
  • Pareltjes rijgen op een dunne ijzerdraad, een veertje aan hangen (eventueel een belletje) en die om de takken wikkelen of gewoon laten hangen.
  • Een kuikentje in een doorzichtig plastieken eitje stoppen.

Nu maar hopen dat onze viervoeters in huis er gaan kunnen afblijven, anders worden het weer een paar magere jaren op vlak van paasbomen 🙂

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged ,

Boeken en buitenaards leven: van Lesse naar Redu

DSCF5964   DSCF5965DSCF5999 DSCF6066DSCF6091
DSCF6107   DSCF6098  DSCF6149

Wandelen is de haast uit je hoofd halen en kijken wat er overblijft, een quote van Rommert Boonstra, die ik afgelopen week las bij Maaike. Helemaal waar en exact de reden waarom ik zo graag wandel denk ik. Het is je hoofd leeg maken en rondom je hoofd te kijken ipv erbinnen in. Het is ook altijd het moment dat ik het fototoestel bij de hand neem en naast de kinderen en de wederhelft (hoeveel foto’s kan je trekken van hetzelfde groepje mensen in een bos, veel blijkt dus :)) ook graag eens wat bloemetjes en bijtjes fotografeer. Al was het maar om het uiteindelijke fotoboek op te fleuren.

Deze wandeling is er eentje die we al ettelijke keren deden. We haalden ze jaren geleden uit een oude versie van het Groot Wandelboek Ardennen en het is zo één van die wandelingen die nooit vervelen: mooie natuur, een leuk stadje met tal van fijne terrasjes, een tot de verbeelding sprekende plek (ESA station), ezeltjes op de weg, niet te kort, maar zeker niet te lang met tal van plekjes waar de kinderen even loos kunnen gaan of kunnen rusten. Heel veel dus voor maar 6 kilometer! Deze keer was het de eerste keer dat iedereen echt mee stapte, geen draagrugzak meer, geen buggy… maar gelukkig wel de schouders van een sterke wederhelft 😊

Parkeren doe je in Lesse, een klein gehucht en van daaruit wandel je het dorp uit en het bos in (een steile klim, maar dat is de enige stevige van de wandeling en daarna ben je ervan af). In het bos steeds rechtshouden en van zodra je de ezeltjes passeert zie je Redu al liggen, afdalen, in Redu een terrasje doen, eventueel wat boekwinkeltjes induiken (wat een geluk dat we geen massa’s in onze wandelrugzak kunnen steken) en dan richting ESA wandelen. Je ziet de schotelantennes al snel opdoemen en die nodigen altijd uit voor interessante gespreksonderwerpen, afdalen en links afdraaien. Nu de weg blijven volgen tot in Lesse. Onderweg kan je nog een kilometer toevoegen door even af te wijken naar de Paardenrots (la Roche aux Chevaux) Doe je dit dan volg je erna de Lesse tot je terug in het dorp aankomt, sla je dit over dan volg je gewoon de weg tot in het dorp. Eens helemaal aangekomen in het dorp Lesse, kom je nog een leuke picknickplek tegen waar je zelfs mag barbecueën.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

Boeken in Redu

Ardennen 149

DSCF6042

DSCF6045

Ardennen 146

DSCF6057

Ardennen 116

Jaren geleden – als in ‘ik als kind’ – hoorde ik over Redu, het boekendorp. Ik kon het amper bevatten dat elk huis een boekenwinkel was en groot was dus mijn teleurstelling toen duidelijk werd dat dat toch niet helemaal waar bleek te zijn toen ik jaren later daar eindelijk eens passeerde met de wederhelft. Ondertussen is die teleurstelling gelukkig wat bijgewerkt en vind ik het gewoon een charmant dorpje met leuke boekenwinkels en terrasjes. We kunnen er niet passeren zonder een boek te kopen én wat een geluk voor de wederhelft dat er een grote stripwinkel is waar de ene Franse stripreeks koopwaardig naast de staat te blinken (ik van mijn kant, hou het toch liever bij de vertalingen :))
Redu dus, een must voor de boekenliefhebber.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail

Veggie spaghetti bolo

Ondertussen zitten we al weer een paar dagen bij ons Paula en heb ik alvast 5 (!) geweldige wandelingen om over te bloggen, maar doordat ik geen zin heb in gefoefel met foto’s spaar ik die op en haal ik er eentje vanonder het stof nu we weer zitten te wachten op wat werkvolk, niet geheel toevallig door Veerle die me er gisteren om vroeg: de veggie spaghetti bolo.

IMG_7138
Als er één gerecht is dat eigenlijk makkelijk kan omgezet worden naar een vegetarische variant is het wel spaghetti bolognese. Het was in elk geval voor mij de stap naar meer vegetarisch koken, zonder dat ik daarvoor te veel moeite moest doen én nog belangrijker zonder dat iemand het echt merkte. Vegetarisch koken – heb ik ondertussen gemerkt – is toch wel een hele nieuwe keuken. Je kan natuurlijk wel veggie burgers eten, maar niet altijd, of zoals eens vriendin ooit zei ‘je bent die salades geitenkaas zonder spek op den duur echt wel beu’. Het vergt gewoon best wel wat inspanning om echt degelijk vegetarisch te koken, want vlees+groenten+aardappelen zit gewoon ingebakken, dus daarmee waarschijnlijk dat iets als een pastasaus gewoon makkelijker omgezet kan worden.

Het grappige aan bolognese saus is dat die echt bij iedereen anders is (én dat iedereen de zijne het beste vindt :)) ondanks het feit dat de originele alleen bestaat uit gehakt, ui, selder en wortel.
Mijn originele bolognese bestaat uit meer groenten met nog prei en paprika, maar als ik een veggie variant maak, doe ik één van de volgende dingen:

  • nog meer groenten: courgetten, champignons en al de overige groenten die nog in de koelkast liggen zoals een stukje aubergine bijvoorbeeld.
  • quorngehakt: gewoon je gehakt vervangen door quorngehakt en samen met je uitje als eerste aanstoven.
  • met linzen naar het recept van Jeroen Meus, maar dan heb je een pak meer geduld nodig: eerst de linzen lang genoeg laten werken, dan lang genoeg in de oven steken en dan best wat meer vocht toevoegen, anders wordt het een beetje een droge boel, maar wel lekker, dat wel!

Spaghetti bolo, veggie of niet, het blijft gewoon één van die dingen die ik onder comfortfood catalogiseer, ook in ons Paula, waar dat als allereerste gerecht toch maar mooi uit de keuken kwam.

FacebookTwitterPinterestGoogle Gmail
Getagged , , ,